En Hoe Ouder De Mensen Woorden

Nou, kom er eens om. De uitdrukking 'En hoe ouder, hoe gekker' ken je vast wel. Het is zo'n gezegde dat iedereen zachtjes mompelt als opa weer eens een gek verhaal vertelt, of als tante Truus besluit om haar haar knalroze te verven op haar zeventigste. Maar ik heb een nieuwe theorie. Een beetje gedurfd, misschien zelfs een beetje onpopulair. Maar ik durf het te zeggen:

Ik denk dat het niet 'hoe gekker', maar juist 'hoe ouder, hoe wijzer' is. Ja, je hoort het goed. En nee, ik heb niet te lang in de zon gezeten. Ik meen het. Natuurlijk, er zijn uitzonderingen. Er zijn altijd uitzonderingen. Maar over het algemeen? Worden we met de jaren beter. Slimmer. En ik heb daar wel een paar hilarische, zij het ietsje verzonnen, voorbeelden voor.

Denk eens aan die jonge mensen. Die twintigers. Ze weten alles beter, toch? Ze hebben het internet, ze hebben de nieuwste trends, ze hebben de energie om tot diep in de nacht te feesten en de volgende dag toch weer te shinen. Maar probeer ze eens een simpel huishoudelijk klusje te leren. Zoals een gordijn ophangen. Of een lamp vervangen. Grote kans dat ze op YouTube zoeken naar 'hoe monteer ik een lamp tutorial voor beginners met een angst voor elektriciteit'. En dat duurt dan… nou ja, laten we het erop houden dat het een hele onderneming is.

Maar die oude rotten in het vak? Die vijftigers en zestigers? Die hebben de gordijnen al honderden keren opgehangen. Ze weten instinctief welk schroefje waar hoort. Ze hebben misschien geen TikTok dansjes in hun repertoire, maar ze kunnen wel een Ikea kast in elkaar zetten zonder dat er een stuk overblijft. En zonder te huilen. Dat is al heel wat, vind je niet?

"Mijn buurvrouw, Bertha, is 82. Ze heeft nog nooit van Instagram gehoord, maar ze kan met haar ogen dicht een stoofpot maken waar je u tegen zegt. En ze vertelt je er ook nog eens het complete levensverhaal van haar kat bij. Dat is pas wijsheid."

En dan heb je nog de verhalen. Jonge mensen vertellen graag over hun avonturen. Grote feesten, wilde reizen, de strijd om hun eerste baan. Interessant, jazeker. Maar de verhalen van oudere mensen? Die zijn goud waard. Het zijn de verhalen van een tijd waarin alles anders was. Waarin je nog de brievenbus moest posten met de hand, en de postbode je naam nog kende. Waarin je je muziek op een vinylplaat zette, en dat nog een heel ritueel was.

Hoe ouder pa en ma, hoe ouder je zelf wordt - KIJK Magazine

En die verhalen bevatten vaak een ongekende hoeveelheid wijsheid. Een simpele zin kan je leven op zijn kop zetten. Een advies over hoe je om moet gaan met moeilijke tijden. Of hoe je de perfecte appeltaart bakt. Ze hebben het meegemaakt. Ze hebben de stormen doorstaan. En ze kunnen je, met een paar welgekozen woorden, helpen om je eigen stormen te trotseren.

Ik heb ooit een gesprek gehad met mijn opa, die toen al 85 was. Hij vertelde me over zijn jeugd, over de oorlog, over het opbouwen van een nieuw leven. Hij zei: "Man, geniet van de kleine dingen. Want die grote dingen, die komen en gaan, maar de kleine dingen, die maken het leven draaglijk." En die zin, die zit in mijn hoofd gebrand. Het is een stukje pure, onversneden wijsheid.

5 gouden tips om ouder te lijken als man

Natuurlijk, er is ook de andere kant. De grijze haren die soms… nou ja, laten we zeggen opvallend gepositioneerd zijn. De brillen die steeds sterker worden. De gehoorapparaten die een eigen leven lijken te leiden. En ja, soms vergeet men de naam van de buurman, of waar de sleutels ook alweer lagen. Dat is ook deel van het leven.

Maar is dat 'gek'? Of is het gewoon een teken van een leven dat geleefd is? Een hoofd vol met herinneringen, ervaringen, en ja, misschien ook wel een paar dingen die de geheugencapaciteit een beetje overbelasten. Ik kies voor het laatste. Het is veel romantischer, vind je niet?

Volgens de wetenschap: hoe ouder je wordt, hoe minder je mensen leuk

Dus de volgende keer dat je een oudere persoon ziet die een beetje… anders doet, denk dan niet meteen 'hoe gekker'. Denk: 'hoe wijzer'. Ze hebben de wereld gezien. Ze hebben geleefd. Ze hebben gelachen en gehuild. En ze dragen al die ervaringen met zich mee, als een kostbare schat. En soms, heel soms, deelt men een klein stukje van die schat met jou. En dat, mijn vrienden, is pas echt waardevol.

Dus ja, ik blijf erbij. Hoe ouder, hoe wijzer. Met een paar leuke eigenaardigheden erbij, natuurlijk. Want een leven zonder een beetje eigenzinnigheid, dat is pas een saai leven. En dat, lieve lezers, is een onpopulaire mening die ik met trots blijf koesteren. En nu, als je me wilt excuseren, ik ga mijn opa vragen hoe hij vroeger de perfecte stoofperen maakte. Dat is toch ook een vorm van eeuwenoude wijsheid, nietwaar?