Hoe Lang Reizen Naar Mars

Stel je voor: je hebt een ticket naar Mars, de rode planeet, het nieuwe buurhuis van de aarde. Spannend, toch? Maar voordat je je ruimtepak inpakt en een paar Mars-recepten uitprobeert, is er iets belangrijks om te weten: hoe lang duurt die reis eigenlijk? Het antwoord is niet zo simpel als "een paar uurtjes naar de overkant van de straat". Nee, een reis naar Mars is meer een langdurige roadtrip, maar dan eentje zonder tankstations en met uitzicht op... nou ja, heel veel niets.

Denk eens aan je laatste lange autoreis. Misschien naar de zon in Zuid-Frankrijk, of de bergen in Oostenrijk. Urenlang in de auto, met stopovers voor koffie en snacks. Een reis naar Mars is dat, maar dan op steroïden. En dan bedoel ik niet de soort steroïden die je van de plaatselijke fitness-expert krijgt, maar de soort die je naar buiten de atmosfeer van onze vertrouwde planeet stuurt.

Hoe lang duurt het dan precies? Het hangt er vanaf. Ja, het is een beetje een ‘hoe lang is een touwtje?’-vraag, maar met een wetenschappelijke twist. De belangrijkste factor is de afstand tussen de aarde en Mars. En die afstand is niet altijd hetzelfde. Soms staan ze dicht bij elkaar, als twee buren die elkaar bij de heg tegenkomen. En soms staan ze mijlenver uit elkaar, alsof de ene buur op vakantie is aan de andere kant van de wereld.

Gemiddeld gesproken, en dit is waar het een beetje technisch wordt, maar houd je vast, is de afstand ongeveer 225 miljoen kilometer. Dat is een getal zo groot dat je er een potlood bij nodig hebt om het op te schrijven, en dan nog heb je waarschijnlijk wat ruimte over. En als je dan met je snelle ruimteschip, laten we zeggen met 25.000 kilometer per uur (dat is al best snel, hoor!), die afstand zou overbruggen, dan kom je uit op ongeveer 9 maanden. Ja, je leest het goed. Negen maanden! Dat is net zo lang als een zwangerschap. Dus als je een baby op Mars wilt krijgen, moet je ruim op tijd beginnen met plannen!

Maar die 9 maanden is een beetje een ideale situatie. In de praktijk is het vaak langer. Waarom? Omdat je niet zomaar rechtdoor kunt scheuren. De planeten draaien constant om de zon, en om energie te besparen en zo efficiënt mogelijk te reizen, maken ruimteschepen vaak een boog. Het is een beetje alsof je met de auto rijdt en niet rechtdoor gaat, maar een mooie, brede bocht neemt om de mooiste uitzichten te zien en de minste benzine te verbruiken. Dit heet de 'overdrachtstraject' en het is een slimme zet van de ruimtevaartingenieurs.

Reizen naar Mars: De ultieme uitdaging voor de mensheid - Startpagina

Deze bochtige route kan de reistijd verlengen tot wel 10 maanden, soms zelfs iets langer. Dus als je je voorstelt dat je een paar keer je verjaardag viert voordat je voet op Mars zet, zit je niet ver naast de waarheid. Het is een reis waarbij je tijd hebt om alles te overdenken, om de sterren te bekijken, om misschien wel een heel boek te lezen. Of om eindeloos naar foto's van thuis te kijken en je af te vragen of je kat je wel mist.

En denk niet dat je na 9 of 10 maanden meteen uitstapt met een kopje thee. Er moet ook weer vertraagd worden, de juiste baan om Mars gevonden worden, en dan pas kun je landen. Dus de totale missietijd, vanaf het moment dat je de aarde verlaat tot het moment dat je veilig terug bent (als je terugkomt, natuurlijk), kan makkelijk anderhalf tot twee jaar duren. Dat is langer dan je zomervakantie, langer dan je studie, langer dan menig huwelijk, waarschijnlijk.

ExoMars-Mission: Europas neue Pläne zum Mars in den Sternen | Raumfahrt

Stel je eens voor: je bent Astronaut Neil Armstrong (nou ja, bijna dan, want hij ging naar de maan, maar we snappen het idee). Je zit in je capsule, met je mede-avonturiers. De aarde wordt kleiner en kleiner, een blauwe knikker in het zwarte fluweel van de ruimte. Je eet ruimtevoer dat waarschijnlijk niet zo lekker smaakt als je moeders stoofpot. Je sport om je spieren sterk te houden, want zwaartekracht is daar toch anders. En je kijkt uit het raam en ziet de sterren op een manier die niemand op aarde ooit zal zien.

"Het is een lange reis, maar de beloning is het waard. Een nieuwe wereld, een nieuw avontuur!"

En die beloning, dat is Mars. De rode woestijn, de indrukwekkende Olympus Mons, de grootste vulkaan in ons zonnestelsel. Het is een plek waar je de kans krijgt om geschiedenis te schrijven, om deel uit te maken van iets groters dan jezelf. Maar om daar te komen, moet je dus geduld hebben. Heel veel geduld.

Dus, als je ooit droomt van een reis naar Mars, denk dan niet aan een weekendje weg. Denk aan een lange, epische reis. Een avontuur dat je leven zal veranderen, maar dat ook vraagt om een flinke dosis doorzettingsvermogen en een goede voorbereiding. En misschien, heel misschien, als je je raket hebt geparkeerd en je voet hebt gezet op het rode zand, zul je terugdenken aan die lange maanden in de ruimte en denken: 'Nou, dat was het zeker waard!' En ondertussen, thuis op aarde, zullen we reikhalzend uitkijken naar de eerste postkaarten uit het heelal.