Niemand Weet Hoe Laat Het Is

Oké, hallo daar! Kom er gezellig bij zitten. Ik moet je iets vertellen, iets wat we allemaal wel een beetje kennen, maar waar we niet altijd bij stilstaan. Het gaat over het gevoel… het gevoel dat je hebt als je echt even de draad kwijt bent van de tijd. Je weet wel, dat moment dat je wakker wordt, even naar buiten kijkt, en denkt: “Hm, wat is het nou eigenlijk voor tijd?” Ja, dat gevoel! Dat is precies waar “Niemand Weet Hoe Laat Het Is” over gaat.

En nee, dit is geen nieuwe thriller van Hitchcock, al kan het soms wel zo voelen, toch? Meer een soort filosofische luie zondag, maar dan zonder de verplichting om ook echt iets te doen. Het is die heerlijke, soms een tikkeltje beangstigende, vrijheid die je voelt als de klok even geen rol meer speelt. Je bent er gewoon, in het nu. En soms, heel soms, is dat precies wat je nodig hebt. Geen deadlines, geen afspraken, geen “moetjes”. Alleen jij en… nou ja, de tijd. Of het gebrek daaraan, haha!

Denk er eens over na. Hoe vaak zitten we vast in dat strakke keurslijf van de klok? ‘s Ochtends: “Oei, ik moet opstaan, anders kom ik te laat!” Tijdens het werk: “Is het al lunchpauze? Nog maar twee uur tot het einde!” ’s Avonds: “Mijn god, het is alweer 10 uur, tijd om naar bed te gaan.” Het is een constante tijddruk, een soort race tegen de klok die we eigenlijk nooit echt kunnen winnen. En dan, plotseling, komt dat moment. Dat moment waarop alles stilvalt. De wereld draait door, maar jij even niet. Je bent los.

En eerlijk is eerlijk, dat kan soms best verontrustend zijn. Het idee dat je niet weet hoe laat het is, kan een beetje ontregelen. Wat als je iets belangrijks vergeet? Wat als je de trein mist? Wat als… nou ja, de “wat als’en” zijn eindeloos als je je laat leiden door angst. Maar, en dit is het mooie ervan, wat als je die angst even aan de kant zet? Wat als je die klok, die meedogenloze tiran, even negeert?

Stel je voor: je wordt wakker. De zon schijnt, of het regent, dat maakt niet uit. Je opent je ogen. Er is geen alarm dat loeit, geen partner die je wakker schudt. Je voelt je… vrij. Je kijkt naar de gordijnen. Zijn ze open of dicht? Kan je inschatten of het ochtend, middag of avond is? Misschien ook niet. En wat dan? Dan neem je gewoon een diepe ademteug. Je strekt je uit. Je luistert naar de geluiden om je heen. Is dat het geluid van spelende kinderen op straat? Of de stilte van een slapend stadje? Het maakt niet uit.

Dit is het moment van pure aanwezigheid. Je bent volledig in het nu. Je bent niet bezig met wat er gisteren is gebeurd, of wat er morgen moet gebeuren. Je bent gewoon hier. En dat is, hoe gek het ook klinkt, een enorme luxe in onze hectische maatschappij. We jagen constant de toekomst na, of graven in het verleden, en vergeten vaak te leven in het enige moment dat we écht hebben: het heden.

‘Niemand weet hoe laat het is’ (in de drafsport) - Boekrecensies Blog

Het concept “Niemand Weet Hoe Laat Het Is” is meer dan alleen een gebrek aan kennis over de tijd. Het is een metafoor voor het loslaten van controle. We houden zo van controle, hè? We plannen alles tot op de minuut, maken draaiboeken voor onze vakanties, en hebben zelfs apps om onze slaapcyclus te analyseren. Maar soms is het juist de ontspanning die komt van het loslaten van die krampachtige controle die ons het meest goed doet.

Denk aan die keer dat je verdwaald was in een goed boek. Uren leken minuten, en voor je het wist was de hele middag voorbij. Of die keer dat je heerlijk aan het kletsen was met een vriend(in) en je vergat de tijd. Dat zijn van die momenten waarin de tijd lijkt te vervagen, waarin je volledig opgaat in wat je aan het doen bent. Dat is het gevoel van “Niemand Weet Hoe Laat Het Is”, in de positieve zin.

En ja, soms kan het ook even ontregelen. Als je wakker wordt na een avondje doorzakken en je hebt geen idee hoe laat het is, en je moet eigenlijk nog naar je werk… dan is het minder leuk. Dan voel je die paniek een beetje opkomen. Maar zelfs dan, kijk er eens met een beetje humor naar. Misschien kun je de baas een grappig excuus sturen: “Sorry, ik zat zo diep in mijn tijdloze droom dat ik de realiteit even uit het oog verloor.” Wie weet, misschien snappen ze het wel! (Of niet, haha, dus wees wel voorzichtig daarmee).

Youp Van 't Hek - Niemand Weet Hoe Laat Het Is (2017) - YouTube

Wat het concept ook interessant maakt, is hoe verschillend we ermee omgaan. Sommige mensen worden er helemaal nerveus van. Ze voelen zich verloren, alsof ze aan een schipbreuk lijden op een oceaan van tijd. Anderen omarmen het juist. Ze zien het als een kans om even op adem te komen, om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Het is net als met regen: de één vindt het heerlijk om binnen te blijven met een kop thee, de ander baalt omdat de picknick verpest is.

Maar laten we het positieve eruit halen. “Niemand Weet Hoe Laat Het Is” kan ons leren om meer mindful te zijn. Het leert ons om te waarderen wat er nu gebeurt. Om de kleine dingen te zien. Het geluid van de regen op het raam, de warmte van je dekentje, de smaak van je koffie. Als je niet constant op de klok kijkt, ga je die dingen meer opmerken. Je gaat de wereld om je heen echt waarnemen.

En wat nog meer? Het kan ons helpen om onze prioriteiten te heroverwegen. Als de tijd even geen rol speelt, wat zou je dan echt willen doen? Zou je de hele dag in bed blijven liggen? Of zou je een wandeling maken in het bos? Zou je een vriend(in) bellen? Zou je eindelijk die ene creatieve hobby oppakken waar je al zo lang over droomt? Als de klok geen beperking is, vallen de muren van “geen tijd” weg.

Niemand Weet Hoe Laat Het Is (Lied) - YouTube

Het is alsof je een vakantiegevoel creëert, maar dan gewoon thuis, op een doodgewone dinsdag. Dat is toch goud waard? Zonder de stress van het inpakken, het reizen, het gedoe. Gewoon even die mentale pauze. Even ontsnappen aan het constante gejaag. Het is een zelfzorg op zijn best, zonder dat het voelt als een verplichting. Het is gewoon… zijn.

Soms, als ik me echt even verloren voel in mijn eigen gedachten, of als de dagen te snel lijken te gaan, probeer ik mezelf de vraag te stellen: “Stel dat ik niet wist hoe laat het was, wat zou ik dan nu doen?” Vaak komt daar een verrassend simpel antwoord uit. Iets wat ik al heel lang wilde, maar waar ik “geen tijd” voor had. Een klein geluksmomentje, gecreëerd door het even loslaten van de tijd.

En dat is het mooie van dit hele “Niemand Weet Hoe Laat Het Is” fenomeen. Het is niet zomaar een excuus om lui te zijn, hoewel dat ook best lekker kan zijn, af en toe. Het is een uitnodiging om even stil te staan. Om de ruis van het dagelijkse leven te dempen. Om te luisteren naar je innerlijke kompas, in plaats van naar de tikkerende klok op de muur.

‘Niemand weet hoe laat het is’ (in de drafsport) - Boekrecensies Blog

Het kan een oefening zijn in vertrouwen. Vertrouwen dat alles wel goed komt, ook al weet je niet precies hoe laat het is. Vertrouwen in je eigen ritme. Je eigen innerlijke klok, die vaak veel beter weet wat goed voor je is dan die externe, kunstmatige klok. Soms zegt die innerlijke klok: “Slaap nog even door.” Of: “Ga nu naar buiten, de zon schijnt!” En als je daar naar durft te luisteren, gebeuren er mooie dingen.

Dus de volgende keer dat je wakker wordt en je hebt even geen idee hoe laat het is, probeer dan eens te genieten van dat moment. Van die tijdeloze leegte. Zie het niet als een probleem, maar als een kans. Een kans om even te ontsnappen aan de druk, om de wereld op een andere manier te ervaren, om weer even contact te maken met jezelf. En wie weet, misschien ontdek je wel dat het leven, zonder constante tijdsdruk, veel rijker en mooier is dan je dacht.

Want uiteindelijk, lieve vriend(in), draait het niet om de minuten die voorbijgaan, maar om de momenten die we koesteren. En als we even vergeten hoe laat het is, geven we onszelf juist de ruimte om die momenten volop te beleven. Dus omarm die verwarring, omarm die vrijheid. Het is een geschenk. En het mooiste is: het is altijd beschikbaar, 24/7. Alleen moet je soms even de klok uitzetten om het te kunnen zien. Lach erom, geniet ervan, en weet dat je niet de enige bent die af en toe even de draad kwijt is. En dat is helemaal oké. Sterker nog, het is soms heerlijk! Dus, proost op de momenten dat niemand weet hoe laat het is!