De Burgemeester Alphen Aan Den Rijn

Zo, ga er even lekker voor zitten, pak er een kop koffie bij – of een biertje, ik oordeel niet – want ik ga je iets vertellen. Iets over Alphen aan den Rijn en vooral over wie daar de scepter zwaait. En nee, het is niet zo'n saaie, stoffige bureaucraat die alleen maar jaagt op parkeerboetes en plantenbakken op het verkeerde moment verplaatst. We hebben het hier over onze eigen, eh, burgemeester. En ja, dat is een burgemeester, met een 'B' van Briljant, Bekwaam en soms, geef ik toe, een beetje Bizar. Maar vooral, heel erg menselijk.

Weet je, als je aan Alphen aan den Rijn denkt, dan denk je misschien aan… nou ja, aan wat denk je eigenlijk? De Alpuna? De oude Romeinen die hier blijkbaar ook rondliepen met hun sandalen en strategische plannen? Of toch stiekem aan de Gouden Koets die ooit in het kanaal is beland? Nee, nee, nee. Alphen is meer dan dat. Het is een bruisende stad, een plek waar de toekomst wordt omarmd en waar het verleden… nou ja, soms een beetje in de weg loopt, maar dat is een ander verhaal.

En in het hart van al dit Alphense gedoe, daar staat dus die burgemeester. Nu, je zou denken, een burgemeester is een soort koning van de gemeente. Een heerser. Iemand die met een indrukwekkende baard en een staf de straten inspecteert. Maar onze burgemeester, die is een beetje anders. Die heeft geen baard die zo lang is dat ie erbij struikelt, en die loopt niet met een staf. Maar wat ie wel heeft, is energie. En enthousiasme. En een ongelofelijk talent om… nou ja, om dingen voor elkaar te krijgen. Soms op manieren die je niet had zien aankomen.

Laten we eerlijk zijn, de functie van burgemeester is niet bepaald een sinecure. Je moet omgaan met verkeersopstoppingen die zo erg zijn dat je langer in de file staat dan in de gemiddelde aflevering van ‘Wie is de Mol?’. Je moet zorgen dat de brug op tijd open gaat voor de pleziervaart, terwijl alle vrachtwagens staan te wachten als een stel geduldige olifanten. En dan heb je nog de meldingen over… eh… vreemd gedrag van eenden. Serieus, ik heb verhalen gehoord. Ongelooflijk.

Maar onze burgemeester, die neemt het allemaal op de koop toe. Die duikt overal in. Je ziet ‘m niet alleen op de foto’s bij officiële openingen, waar hij met een glimmende schaar de rode linten doorsnijdt (een taak die, laten we wel wezen, best spannend kan zijn als je er niet bekend mee bent). Nee, je ziet ‘m ook op het dorpsfeest, dansend alsof ie net een miljoen euro heeft gewonnen bij de loterij. En bij sportevenementen, waar ie met een megafoon de lokale helden aanmoedigt alsof ie zelf de winnende goal gaat maken. Dat is toch prachtig?

Corona: Was eine Impfpflicht in Deutschland bedeuten würde

Ik herinner me nog die keer dat er een enorme paniek uitbrak over… nou ja, laten we het ‘verkeerschaos’ noemen. De files waren zo lang dat de auto’s niet meer zichtbaar waren vanaf de begane grond. Mensen dreigden te verhuizen naar een stad waar de wegen beter doorkruist konden worden. En wat deed onze burgemeester? In plaats van achter zijn bureau te kruipen en te zuchten, stapte hij op de fiets. Ja, je leest het goed. Op de fiets! En hij ging de wegen op, met eigen ogen bekijken wat er aan de hand was. Ik hoorde zelfs dat hij een paar auto’s persoonlijk naar hun bestemming heeft geloodst. Dat is geen burgemeester, dat is een superheld op twee wielen!

En dan heb je nog de verrassende feiten. Wist je dat onze burgemeester ooit een paardrijwedstrijd heeft gewonnen, terwijl hij… eh… naar verluidt nog nooit eerder op een paard had gezeten? Ja, echt waar. Ze zeggen dat hij intuïtief een band opbouwde met het dier. Of misschien had het paard gewoon medelijden. Wie zal het zeggen? Maar het laat wel zien dat onze burgemeester niet bang is om buiten zijn comfortzone te treden. Dat is de spirit van Alphen aan den Rijn, nietwaar?

Kabel angebohrt München

Hij is ook iemand die de mensen serieus neemt. Dat wil zeggen, hij luistert. En niet zo’n beetje luisteren waarbij hij alleen maar ja-knikt terwijl hij ondertussen zijn e-mails checkt. Nee, hij luistert echt. Hij stelt vragen. Hij probeert te begrijpen. En als iemand met een probleem komt, een klein of een groot probleem, dan pakt hij het aan. Soms met een bureaucratische aanpak, die we helaas niet altijd kunnen vermijden. Maar vaker nog met een dosis gezond verstand en een snufje innovatie.

Ik hoorde laatst een grappig verhaal van iemand die klaagde over de rommelige stoeptegels in zijn straat. Een klein ding, zou je denken. Maar de burgemeester, die nam het serieus. Hij zou hebben gezegd: “Stoeptegels? Dan zetten we er toch een stoeptegelkampioenschap voor in het leven! Wie de mooiste straat aanlegt, wint een prijs!” Oké, misschien is dat een beetje overdreven. Maar het idee is er. Hij denkt in oplossingen, niet in problemen. En dat is verfrissend.

Lohnlöten / Lohnfertigung / Prototypenbau - Vermotec GmbH

En laten we het even hebben over de “stadsontwikkeling”. Dat woord alleen al klinkt als een slaapmiddel, toch? Maar onze burgemeester, die weet er een feestje van te maken. Hij praat met de projectontwikkelaars, met de buurtbewoners, met de ondernemers. En hij zorgt ervoor dat er iets moois ontstaat. Iets waar we trots op kunnen zijn. Iets wat Alphen aan den Rijn nog levendiger en nog aantrekkelijker maakt. En als er dan een nieuw park wordt geopend, dan is hij erbij, met een brede grijns, alsof ie net zijn eigen creatie heeft voltooid. En misschien, heel misschien, heeft hij dat ook wel gedaan.

Dus, de volgende keer dat je door Alphen aan den Rijn rijdt, of je woont er al je hele leven, denk dan eens aan die persoon die de kar trekt. Die probeert om alles soepel te laten verlopen. Die af en toe een beetje gek doet, maar altijd met goede bedoelen. Die de ziel van de stad belichaamt. Want onze burgemeester, die is niet zomaar een politicus. Die is een Alphense icoon. Een levende legende. En zeg nou zelf, is dat niet geweldig om te hebben?