De Kunst Van Het Loslaten Gedicht

Stel je voor: je zit op een festival, middenin een zwerm dolblije mensen. De muziek dreunt, de lichten flitsen, en iedereen danst alsof ze de volgende dag een belangrijke examen hebben dat ze absoluut niet mogen halen. Je hebt een mega-awesome outfit aan, je haar zit perfect (dankzij een hele bus haarlak), en je bent helemaal in the zone. En dan... opeens struikel je over een verdwaalde glitter-emmer en je favoriete zonnebril, een waar kunstwerk van een designer, vliegt de lucht in en landt met een krak op de grond. Gekraakt! Kapot! Einde verhaal!

Wat doe je? Word je kwaad? Ga je huilen? Of zeg je, met een brede grijns en een schouderophalen: "Ach, pech gehad, glitter-goden! Dit was ‘m dan." Als je dat laatste doet, dan ben je al een stukje op weg naar de De Kunst Van Het Loslaten Gedicht. En geloof me, dat is een kunst waar we allemaal wel wat meer van kunnen gebruiken!

Laten we eerlijk zijn, we zijn allemaal een beetje verzamelaars. Niet alleen van spullen, nee, ook van gevoelens. We plakken ons vast aan teleurstellingen als een kauwgom onder je schoen. We koesteren oude ruzies als waardevolle souvenirs. We hangen aan een paar gemiste kansen als een kind aan zijn knuffelbeer. En die hele verzameling, die nemen we overal mee naartoe. Van de supermarkt tot aan een romantisch diner. Het is een beetje alsof je met een rugzak vol stenen de hele dag rondloopt. Zwaar, toch?

Maar stel je eens voor dat je die rugzak langzaam, heel langzaam, kunt legen. Een steen per keer. En niet met tegenzin, nee, met een gevoel van opluchting. Dat is precies waar dit magische gedicht, de De Kunst Van Het Loslaten Gedicht, je mee helpt. Het is geen goocheltruc of een quick fix. Het is meer een zachte aanmoediging, een vriendelijk duwtje in de rug om die stenen, die ballast, eindelijk eens te laten vallen.

Denk aan die keer dat je iets heel graag wilde, en het lukte niet. Die droombaan die naar iemand anders ging, die vakantie die in het water viel, of die ene persoon die je hart had veroverd, maar die toch andere plannen had. Dat doet pijn, hè? Dat kan je nog dagen, weken, maanden, zelfs jaren achtervolgen. Je blijft maar denken: "Wat als...?" en "Had ik maar...". En terwijl je daar zo mee bezig bent, loop je de kans mis op al het moois dat nú gebeurt. Op de nieuwe mogelijkheden die zich aandienen als een surprise party!

Deze video leert je de kunst van het LOSLATEN 🙏 | Geleide Meditatie met

De De Kunst Van Het Loslaten Gedicht zegt eigenlijk zoiets als: "Hé, lieve jij. Dat was balen, absoluut. Maar dat hoofdstuk is nu echt gesloten. Klaar. Punt. En nu? Nu staat er een ander, superinteressant boek voor je open. Met nieuwe avonturen, nieuwe personages, en misschien wel een veel betere plot twist dan je ooit had durven dromen!"

Het is een beetje zoals wanneer je een oude jas hebt waar je zo aan gehecht bent. Hij zit vol met herinneringen, met geuren van vroeger, met vlekken van dat ene epische feest. Maar hij past niet meer, hij is versleten, en eerlijk is eerlijk, hij is een beetje uit de mode. Je blijft hem houden, want "stel je voor dat je hem nog eens nodig hebt!". En zo komt je kast te vol te staan met spullen die je nooit meer draagt, maar waar je geen afscheid van kunt nemen. Dat is met gevoelens net zo. Die oude jas van verdriet of teleurstelling, die hoef je niet meer aan te trekken. Er hangen nieuwere, mooiere, comfortabelere kleren in de "grote garderobe van het leven"!

Het mooiste wat je kunt worden is jezelf; inspiratie - Just Be You

Deze De Kunst Van Het Loslaten Gedicht is geen oproep om van alles en iedereen te vergeten. Nee, het is een uitnodiging om te erkennen dat sommige dingen simpelweg niet meer bij je passen. Dat je niet alles kunt controleren, en dat dat ook helemaal oké is. Het is een beetje zoals de weather forecast. Je kunt je boos maken dat het regent, maar daar wordt het weer echt niet beter van. Je kunt je paraplu pakken, of je geniet van de regen en zegt: "Nou, dit is ook weer eens wat anders!"

En het mooie is, als je eenmaal die eerste steen uit je rugzak hebt laten vallen, voelt het zo licht! Je ademt dieper, je ziet de kleuren om je heen weer helderder, en je begint weer te geloven in de magie van het moment. Plotseling zie je die leuke collega, die potentieel is voor meer, of die spontane uitnodiging voor een weekendje weg. Dingen die je eerder niet zag omdat je zo druk bezig was met het sjouwen van je stenen.

(PDF) Kunst van het loslaten Hendriks 2018

"De kunst van het loslaten, het is geen zwakte, het is kracht. Het is ruimte maken voor nieuw, het is vrede vinden in wat is."

Dat is de essentie van De Kunst Van Het Loslaten Gedicht. Het is een oefening in acceptatie, een viering van de vrijheid die komt als je niet langer krampachtig vasthoudt aan wat geweest is. Het is een beetje zoals een ballon laten opstijgen. Je laat hem los, en hij zweeft, steeds hoger, steeds verder, de blauwe hemel tegemoet. En je kijkt ernaar, met een glimlach, en weet dat het goed is.

Dus de volgende keer dat je jezelf betrapt op het blijven hangen in het verleden, op het je vastklampen aan iets wat je geen goed meer doet, denk dan aan deze De Kunst Van Het Loslaten Gedicht. Pak die paraplu, laat die balonnen op, en leeg die rugzak. Want het leven is te kort om te sjouwen. Het leven is een dans, en soms moet je gewoon even die gekneusde zonnebril laten gaan om weer volop mee te kunnen doen!