Heerst Er Op Dit Moment Griep

Zo, daar zitten we dan. Weer die tijd van het jaar, hè? Je kent het wel. De neus begint te lopen alsof er een klein, ontsnapt aquarium in je hoofd is gevestigd. Je keel voelt aan als een postduif die net een marathon heeft gevlogen, en je energielevel is ongeveer gelijk aan dat van een luiaard die op zondagavond nog een extra dutje doet. De grote vraag op ieders lippen, al dan niet met een verdwaalde niesbuiging, is: heerst er op dit moment griep?

Het is een vraag die we ons elk jaar weer stellen, vaak in de week dat je net weer de moed had verzameld om die nieuwe serie te gaan bingen, of om eindelijk die berg was weg te werken. En dan, bam, lig je daar. Als een soort levend bewijs dat de natuur nog steeds de beste plotwendingen kan bedenken.

Laten we eerlijk zijn, het is niet zozeer een “griep” of “geen griep” met een duidelijke aan/uit-schakelaar. Het is meer een soort sluipend gevaar, een sluwe sluipmoordenaar van je productiviteit. Eerst denk je: “Ach, even moe,” of “Ik heb waarschijnlijk te lang naar dat scherm gestaard.” Je wuift het weg als een verdwaalde vlieg. Maar die vlieg, die blijkt muterend tot een gigantische, gevederde monsterzwerm die je leven overneemt.

En dan begint het sociaal-maatschappelijke spel. Je probeert nog naar je werk te gaan, met het idee dat je gewoon even “een beetje verkouden” bent. Je snuift alsof je een detective bent die een spoor van verstopte neusslijmvliezen volgt. Collega’s kijken je aan met die blik van: “Oh nee, daar hebben we er weer één.” Je probeert nog stoer te doen met een “ik laat me niet klein krijgen!” maar je stem klinkt al als een kraai die probeert te zingen.

Thuis is het niet veel beter. Je familieleden beginnen je te mijden als een besmette postbode. Je partner vraagt met een mengeling van zorg en afkeer: “Moet je nu echt… hoesten… terwijl ik net mijn avocado toast heb gesneden?” Je kinderen, die op mysterieuze wijze altijd immuun lijken voor jouw ziektes, kijken je aan alsof je een soort excentrieke kunstenaar bent die een nieuwe performancekunst doet: “Pap/Mam, wat doe je nou?”

En die vraag, heerst er op dit moment griep? Het wordt op dat moment een existentiële vraag. Is dit mijn lot? Ben ik gedoemd om jaarlijks een paar weken te functioneren op het niveau van een kapotte robotstofzuiger die telkens tegen de plint aan rijdt?

Let op, op dit moment van de dag maak je het meeste kans op een

Het is die periode waarin je de bank omarmt als je beste vriendin. Je hebt een hechte relatie opgebouwd met het plaid, en de afstandsbediening is je trouwe dienaar. Je verruilt je “mooie” kleding voor dat ene joggingbroek-ensemble dat je normaal gesproken alleen met de diepste schaamte zou dragen. Het is je ziekenhuis-uniform, je comfort-outfit, je allerbeste garderobe op dit moment.

En de symptomen, hè? Die zijn ook zo heerlijk divers. Soms is het een snotneus die zo hard stroomt dat je bijna een zwemdiploma zou kunnen halen. Soms voelt je hoofd aan alsof er een groepje kobolden een rave organiseert, compleet met hakken op je slapen. Dan weer is het die lamlendigheid. Die ultieme drang om niks te doen. Zelfs je gedachten lijken trager te gaan. Je overweegt of het de moeite waard is om die ene rol snoep van de salontafel te pakken. Het antwoord is vaak nee. Dat is hoe erg het is.

Dan heb je nog de ‘ik-voel-me-een-beetje-ziek-maar-ik-moet-door’-fase. Dit is het gevaarlijkste stadium. Je bent een wandelende bacteriebom, een wandelende verkoudheidsknuffel die je nietsvermoedende omgeving besmet. Je denkt dat je heldhaftig bent omdat je toch naar die verjaardag gaat, met het excuus: “Ik voel me alleen een beetje beroerd.” Uhm, ja. En wij voelen ons nu ook een beetje beroerd. Dankjewel voor het delen.

Griep: wat kun je er zelf tegen doen? • SHE Health Clinics

De apotheek wordt ineens je tweede thuis. Je kent de jonge dame achter de balie persoonlijk. Ze ziet je binnenkomen met je lege zakjes tissues en je bleke gezicht en zegt met een zucht: “Weer een griepgolf, hè?” En jij knikt dan, met een gebroken stem. “Ja, de ongenode gast is weer gearriveerd.” Ze smeert je die pillen aan die je doen denken aan een klein paard, en die hoestdrank die smaakt naar vloeibare oma-parfum. En je koopt het, want je bent wanhopig.

Je probeert je immuunsysteem te boosten met alle mogelijke middelen. Vitamine C in mega-doses, want blijkbaar is een sinaasappel plotseling een medisch instrument. Gemberthee, want dat warme slokje troost je ziel. En natuurlijk de klassieker: kippensoep. Want blijkbaar is kippensoep het magische elixer dat de griep terug de grot in stuurt. Of het kalmeert gewoon je keel. Maar het voelt wel alsof je een geheim wapen hebt.

En dan komt het moment dat je je beter begint te voelen. Die eerste ochtend dat je wakker wordt en je keel voelt aan als… nou ja, een normale keel. Dat je je neus kunt snuiten zonder dat het voelt als een chirurgische ingreep. Dat je letterlijk een paar kilometer kunt lopen zonder dat je al buiten adem bent. Dat moment van euforie! Je hebt de strijd gewonnen! Je bent weer een mens!

Griep en verkoudheid heersen nog steeds: welke middeltjes hebben echt

Maar dan realiseer je je: je hebt wekenlang met je ziekte geleefd. Je hebt gemiste afspraken, werk dat zich heeft opgestapeld, en een stapel ongelezen boeken die nu nog hogere torens vormen. En je bent nog steeds een beetje voorzichtig. Want die ene hoest, dat ene niesje… is dat het begin van een terugval? Of is het gewoon een achterblijvend echo van de oorlog die je net hebt gevoerd?

Het is die periode dat je jezelf afvraagt: heerst er op dit moment griep? En het antwoord, dat is zo vaak een fluistering in de wind, een verdwaalde kriebel in je keel. Ja, er heerst altijd wel iets. Of het nu de echte griep is, een flinke verkoudheid, of gewoon een winterdipje waar je lichaam een beetje van op hol slaat. De natuur is meester in het verrassen.

Het grappige is dat zodra je je weer beter voelt, je alweer plannen begint te maken. Die ene sportles, die bioscoop, dat etentje met vrienden. Je vergeet bijna hoe ellendig je je hebt gevoeld. Totdat je iemand anders ziet niezen. En dan krijg je ineens weer dat kleine, herkennende gevoel. En je denkt: “Oh ja. Daar zijn we weer.”

Heerst er griep? Dit is hoe je erachter komt

Misschien is het wel een soort natuurlijk reinigingsproces. Een jaarlijkse resetknop voor je lichaam. Een manier om even stil te staan, om te genieten van de kleine dingen, zoals het vermogen om normaal te ademen. En om te waarderen hoe gezond zijn eigenlijk is. Want als je ziek bent, realiseer je je pas echt hoe kostbaar je gezondheid is.

Dus, de volgende keer dat je je neus voelt kriebelen, of je keel aanvoelt als schuurpapier, neem dan even de tijd. Adem diep in (voorzichtig, weliswaar). En denk aan de vele anderen die waarschijnlijk net zo’n dans met de griep aan het dansen zijn. Misschien is er wel een hele leger van snuitende, hoestende, lamlendige mensen die op dit moment het leven vieren op een heel andere manier. Op de bank, met veel tissues en een diepe waardering voor een kopje thee.

En die vraag, heerst er op dit moment griep? Het antwoord is, net als het weer, vaak veranderlijk. Maar één ding is zeker: het seizoen van de gezellige griepgolven is altijd wel ergens in volle gang. Dus pak je tissues, maak een grote mok thee, en probeer er het beste van te maken. En vergeet niet: een goede pot humor is ook een uitstekend medicijn. Of in ieder geval een leuke afleiding. En misschien, heel misschien, helpt het wel tegen die kobolden in je hoofd. Wie weet?

Het is een deel van het leven, een beetje zoals de belastingaangifte. Je weet dat het komt, je kunt er weinig aan doen, en het liefst wil je er zo snel mogelijk weer vanaf zijn. Maar tegelijkertijd is het ook een periode waarin je gedwongen wordt om een beetje zachter voor jezelf te zijn. Om rust te nemen. En dat is, ironisch genoeg, soms ook heel gezond. Dus wie weet, misschien moeten we de griep soms wel een beetje bedanken. Maar alleen als we weer beter zijn, natuurlijk.