Het Nummer Dat U Heeft Gebeld Is Nu Niet Bereikbaar

Je kent het wel, hè? Dat geluidje. Dat vertrouwde, ietwat melancholische piepje dat je hoort als je nét dat ene telefoontje pleegt. Je hebt je beste outfit aan (of nou ja, je “zit-er-redelijk-uit-op-camera” outfit), je hebt je verhaal geoefend in de spiegel, en dan… BEEP BEEP BEEP. “Het nummer dat u heeft gebeld is nu niet bereikbaar.”

Man, wat een frustratie! Alsof de hele wereld even besluit om collectief de batterij van hun telefoon leeg te laten lopen, of hun toestel op onbereikbare modus te zetten. En dan denk je meteen: is het nou aan mij? Heb ik weer iets fout gedaan? Heb ik per ongeluk een geheim signaal uitgezonden dat ervoor zorgt dat iedereen wegduikt?

Je begint je meteen van alles af te vragen. Is diegene verdwaald? Is er een ramp gebeurd? Of erger nog, is diegene gewoon opzettelijk aan het negeren? De scenario’s vliegen je om de oren. Misschien is diegene wel een geheim agent en is hij/zij ontvoerd door de tegenpartij. Of misschien is het een wereldreis begonnen zonder dat jij het wist. Wacht, nee, dat laatste is wel heel erg overdreven, hè?

Maar serieus, het is wel een kleine teleurstelling. Je had je zo verheugd op dat gesprek. Of het nu ging om belangrijk nieuws, een spontane uitnodiging, of gewoon even gezellig kletsen. En dan dit. De telefoon wil gewoon niet meewerken.

En dan die stem. Altijd dezelfde, toch? Die monotone, bijna robotachtige stem die je keer op keer vertelt dat je doelwit niet te bereiken is. Je begint je af te vragen of het wel een échte persoon is, of gewoon een ingebouwde teleurstelling generator in het netwerk. Een soort digitale schouderophalen.

Je drukt op de terugknop. En dan? Nog een keer proberen? Of is het beter om het later nog eens te proberen? De innerlijke strijd begint. “Nog één keer,” fluister je tegen jezelf, alsof de telefoon je kan horen en daardoor opeens wél bereikbaar wordt. Spoiler alert: dat gebeurt dus nooit.

En dan die kleine hoop. Misschien pakt diegene net op het moment dat ik opnieuw bel wel op. Misschien is diegene net de telefoon aan het pakken, of uit de douche gestapt, of… ja, wat dan ook? Je creëert fantasieën om de teleurstelling te verzachten. Een soort emotionele EHBO.

Gebeld door een onbekend 06-nummer? Zo vindt u uit wie dat was - MAX

Maar nee hoor. Weer datzelfde vertrouwde geluid. “Het nummer dat u heeft gebeld is nu niet bereikbaar.” Je zucht. Je gooit je handen in de lucht (figuurlijk, hè, anders valt je telefoon uit je handen). Het is duidelijk. Vandaag is geen dag voor dit gesprek.

En dan denk je aan al die keren dat dit je is overkomen. Ooit probeerde ik een pizza te bestellen. Vijf keer gebeld. Vijf keer diezelfde stem. Uiteindelijk heb ik maar ergens anders besteld, en toen ik later toch nog eens naar het oorspronkelijke nummer belde, kreeg ik een bandje te horen dat ze gesloten waren wegens vakantie. VAKANTIE! En dat terwijl ik met honger zat te wachten op mijn pepperoni! Dat was wel een kleine tragedie, moet ik zeggen.

Of die ene keer dat ik een belangrijk zakelijk telefoontje moest plegen. De persoon aan de andere kant van de lijn was blijkbaar “niet bereikbaar”. De hele ochtend bleef ik proberen. En toen, rond lunchtijd, kreeg ik hem eindelijk te pakken. Bleek dat hij ’s ochtends de telefoon op stil had gezet omdat hij een belangrijke meeting had. En hij had het vergeten om hem weer aan te zetten. Tja, menselijk, hè? Maar toch. Een beetje meer communicatie zou fijn zijn geweest. Een klein sms’je: “Hey, telefoon ligt even uit, bel straks terug!” Is dat nou zo moeilijk?

En wat dacht je van die verkeerde nummers? Je belt een vriend(in), en dan krijg je iemand aan de lijn die je nog nooit hebt gehoord. “Met wie spreekt u?” vraagt diegene dan, een beetje verward. En jij stamelt: “Oh, sorry, ik denk dat ik het verkeerde nummer heb gedraaid.” Je voelt je meteen een beetje dom, alsof je een kind bent dat de verkeerde deur heeft aangebeld. Die arme mensen, die elke keer weer zo’n vreemd telefoontje krijgen. Ik hoop dat ze er niet te veel last van hebben.

Gebeld door onbekend 06-nummer? Zo komt u te weten wie het is - MAX

Maar het ergste is nog wel wanneer je belt en het wel overgaat, maar niemand opneemt. Daar wordt je toch ook gek van? Is de telefoon wel echt bij diegene? Ligt hij niet gewoon te trillen in de bank, net buiten bereik? Of is diegene met zijn rug naar de telefoon toe gaan zitten en hoort hij het gewoon niet? Het is een mysterie, een klein drama dat zich afspeelt in de ether.

En dan die automatische antwoordapparaten. Diep en dieper. Je drukt op de toetsen, je luistert naar de eindeloze menu’s, en dan… “Uw oproep is belangrijk voor ons. Blijft u alstublieft in de wacht.” Ja, hallo, ik ben belangrijk voor mezelf, en ik wil gewoon even iets weten! Niet een uur luisteren naar muziek die je na twee minuten alweer zat bent. Soms denk ik dat ze die muziek expres zo irritant maken, zodat je sneller ophangt en ze minder telefoontjes hoeven te beantwoorden. Slim, hè? Maar niet zo klantvriendelijk.

En dan die moderne technologie. Smartphones, met al hun opties. Je kunt berichten sturen, bellen, video’s kijken, games spelen… en toch zijn mensen blijkbaar nog steeds niet in staat om hun telefoon op te nemen. Hoe is dat mogelijk? Ligt het aan de dekking? Aan de batterij? Of is het toch de bewuste keuze om even niet gestoord te worden? Ik vermoed dat laatste wel eens, hoor. Soms is het gewoon fijn om even offline te zijn, even niet bereikbaar. Maar dan moet je wel je voicemail uitzetten, hè? Anders krijg je alsnog die piepjes te horen als je terugkomt.

En wat dacht je van die mensen die hun telefoon op vliegtuigmodus zetten? Dat is toch eigenlijk een beetje valsspelen? Alsof ze de wereld even uitschakelen. Geen oproepen, geen berichten, geen social media… puur genieten van de stilte. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, hoor. Soms wil je gewoon even ontsnappen aan de constante stroom van informatie. Maar als je dan gebeld wordt, is het wel heel jammer om die piepjes te horen.

Gebeld door het nummer +31205176767? Dit is de beller! - Femmio

En dan die kleine digitale boodschapjes die je krijgt: “This subscriber has switched off their phone.” Of de Nederlandse versie: “Dit abonnee heeft zijn telefoon uitgeschakeld.” Ja, dank je wel. Dat is dus hetzelfde als “niet bereikbaar”, maar dan met een extra vleugje informatie. Alsof je een speurder bent die op zoek is naar aanwijzingen. “Ah, dus hij heeft hem zelf uitgeschakeld. Dat betekent dus dat hij niet gestoord wil worden. Nu weet ik het!” Of toch niet? Misschien is hij zijn telefoon kwijtgeraakt en probeert hij hem nu terug te vinden door hem uit te zetten. Wie weet!

Het blijft een raadsel, die niet-bereikbaarheid. Soms denk ik dat het een soort sociaal experiment is. Kijken hoe lang we geduldig kunnen wachten. Hoe vaak we het opnieuw proberen. Hoeveel frustratie we kunnen verdragen. En ja, we zijn best wel geduldig, hè? En we proberen het steeds opnieuw. Totdat het echt niet meer gaat, en we een berichtje sturen: “Hey, kon je niet bereiken, is alles oké?”

En dan, wonder boven wonder, krijg je vaak een antwoord. “Oh sorry, ik was even in de bioscoop!” Of: “Mijn telefoon lag onder een stapel wasgoed, ik hoorde hem niet!” Of: “Ik had hem per ongeluk op stil gezet en vergeten hem weer aan te zetten.” Aha! Daar is het weer, de vergeten op stil zetten! Die komt wel heel vaak voor, hè?

Misschien moeten we er gewoon aan wennen. Dat “niet bereikbaar” zijn, is gewoon een onderdeel van het moderne leven. Een digitale fluistering die ons vertelt dat niet alles altijd soepel verloopt. En dat is ook wel weer een beetje geruststellend, toch? Het laat zien dat we niet allemaal perfect zijn, dat we allemaal wel eens falen, al is het maar het vergeten om onze telefoon aan te zetten.

Onbekend 06-nummer? Met deze trucjes kun je zien wie je gebeld heeft

Dus de volgende keer dat je dat piepje hoort, die vertrouwde stem die je vertelt dat je gesprekspartner niet bereikbaar is, haal dan even diep adem. Glimlach. Want je bent niet alleen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, wachtend op een signaal dat er misschien wel, of misschien ook niet, ooit zal komen. En hé, misschien is het wel een goed moment om even zelf iets anders te gaan doen. Een kopje koffie drinken, een boek lezen, of gewoon even naar buiten staren. Want wie weet, misschien wordt de persoon die jij probeert te bereiken op dit moment wel precies hetzelfde telefoontje aan het plegen.

Of misschien… misschien heeft diegene gewoon de batterij eruit gehaald en ligt hij ergens in de la. Je weet het nooit met die mensen, hè? Het is allemaal een beetje een gok, een spel. En wij, de bellers, zijn de spelers die hopen op een positief resultaat. Laten we hopen dat onze volgende poging wél succesvol is. Of dat we gewoon een leuk berichtje krijgen met een goede reden waarom diegene “nu niet bereikbaar” was. Dat zou toch fijn zijn?

En die stem… die stem die we zo goed kennen. Die stem die onze hoop op een gesprek telkens weer de bodem inslaat. Ik vraag me soms af of diegene er zelf wel plezier in heeft, om die boodschap te moeten brengen. Of dat hij/zij ook wel eens denkt: “Goh, had diegene nou maar wel even zijn telefoon opengedaan!” Misschien zit diegene ook wel te wachten op een telefoontje, en hoort hij/zij alleen maar de piepjes van anderen. Ironisch, toch?

Maar goed, we gaan er weer voor. Nog één keer proberen. Met een beetje extra hoop in ons hart. En wie weet… wie weet gaat de telefoon deze keer wél over. En is diegene aan de andere kant van de lijn, net op dat ene moment, wél bereikbaar. Want dat, mijn vriend, dat is pas een klein wonder in deze drukke, digitale wereld. Een klein telefoontje dat toch doorkomt. En dat is al heel wat waard, nietwaar?