Kelly Van Der Veer Als Kind

Oké, mensen, ga er even goed voor zitten, want ik ga je een verhaal vertellen. Een verhaal over een naam die je misschien wel kent, misschien ook niet, maar zonder twijfel iemand die je leven op zijn minst een beetje kleurrijker heeft gemaakt, of je het nu doorhad of niet. We duiken vandaag de wondere wereld in van Kelly Van Der Veer als kind. Ja, je leest het goed! Voordat ze de wereld bestormde met haar unieke talenten en haar onnavolgbare stijl, was er gewoon… Kelly. Een klein mensje, met kleine dromen, en waarschijnlijk ook een paar kleine kattenkwaad-avonturen. Laten we die tijdlijn eens cracker-kraken!

Stel je voor: een piepklein Kellytje, waarschijnlijk nog in de fase dat haar grootste zorg was of Sinterklaas wel echt alle schoenen kon vinden. Waarschijnlijk zat ze niet te bedenken hoe ze later miljoenen zou imponeren, maar eerder hoe ze de allerlekkerste boterham met pindakaas kon maken. Of misschien, en dit is puur speculatie van mijn kant, was ze al bezig met het organiseren van kleine ‘shows’ voor haar knuffeldieren. Ik zie het al voor me: een teddybeer als diva, een konijn als boosaardige schurk, en Kelly als de glamoureuze regisseur die alles in goede banen moest leiden. Ik durf te wedden dat haar regie-aanwijzingen al behoorlijk krachtig waren.

En laten we eerlijk zijn, wie van ons heeft niet als kind dingen gedaan die nu hilarisch zijn? Ik bedoel, ik heb ooit geprobeerd om mijn eigen haar te knippen met een keukenmes. Resultaat? Een kapsel dat deed denken aan een slecht gemaakte mol. Dus ik kan me zo voorstellen dat Kelly ook van die momenten heeft gehad. Misschien probeerde ze de ultieme glitterjurk te maken van oude gordijnen en plakband. Of wellicht was ze al bezig met het perfectioneren van die iconische blik die we later zo goed zouden leren kennen. Zelfs als peuter, met die grote, onschuldige ogen, kon ze waarschijnlijk al iemand een beetje ongemakkelijk laten voelen met een simpele blik. “Heb je dat echt gedaan, mama?” Ik zie het zo gebeuren.

Wat ik me ook afvraag, is hoe ze op die naam kwam: Kelly Van Der Veer. Was er een soort vooruitziende blik bij de ouders? Dachten ze: "Dit kind gaat groot worden, we moeten haar een naam geven die kracht uitstraalt, een naam die blijft hangen." Of was het gewoon een willekeurige keuze, en is het feit dat ze later zo bekend werd puur toeval? Ik neig naar het eerste. Ik heb het gevoel dat haar naam net zo’n onmisbaar onderdeel is van haar identiteit als haar stralende persoonlijkheid. Het is een naam die klonk als een klok, en nog steeds klinkt als een klok. Maar als kind was het waarschijnlijk gewoon een naam die op het schoolbord werd geschreven.

En dan die kinderjaren. Denk je eens in: de eerste schoolfoto’s. Terwijl andere kinderen nog met een beetje angst naar de camera keken, was Kelly waarschijnlijk al bezig met het bedenken van de perfecte pose. Je kent het wel, die kinderen die al vanaf jonge leeftijd een soort ingebouwde glamour hebben. Ik wed dat ze haar haren al perfect schoor en haar beste glimlach opzette. Waarschijnlijk kreeg de fotograaf te horen: "Nee, nee, nog een keer. De lichtinval is niet helemaal goed." Een klein natuurtalent, zou je kunnen zeggen. En dat is nog zacht uitgedrukt!

Alles over Kelly van der Veer (Vroeger, Leeftijd, Big Brother)

Misschien had ze ook wel een geheime obsessie. Wist je dat sommige beroemdheden als kind al dol waren op iets totaal onverwachts? Denk aan een rockster die als kind alleen maar opera luisterde. Wat zou dat voor Kelly geweest zijn? Misschien was ze als klein meisje stiekem gefascineerd door de collectie postzegels van haar opa. Of ze verzamelde alle glimmende steentjes die ze op straat kon vinden. Wie weet? Het zou een verrassend contrast vormen met de persoon die ze nu is, en dat maakt het juist zo fascinerend. Het laat zien dat er altijd meer schuilt achter de facade.

En over die facade gesproken, ik kan me voorstellen dat zelfs als kind, Kelly al een sterke eigen wil had. Ze liet zich waarschijnlijk niet zomaar gek maken. Als mama zei: "Kelly, trek die saaie trui aan," dan keek ze waarschijnlijk terug met die enigmatische blik en zei: "Nee, mama. Ik ga die spijkerbroek met pailletten dragen." En dan kreeg ze het waarschijnlijk voor elkaar. Sommige mensen zijn nu eenmaal geboren met dat onverzettelijke karakter. Ze weten wat ze willen, en dat was waarschijnlijk al duidelijk toen ze nog op de basisschool zat en de knikkercompetitie domineerde.

bekend - LINDA.nl

Denk aan de speeltuinen van weleer. Terwijl andere kinderen rondliepen in grijze joggingbroeken, zie ik Kelly al voor me, rondrennend in een outfit die de hele buurt deed opkijken. Misschien met een strik in haar haar die zo groot was dat hij bijna haar gezicht bedekte, of met schoenen die more glitter than substance hadden. Ze zou de trendsetter van het schoolplein zijn geweest, zonder dat ze er waarschijnlijk veel moeite voor hoefde te doen. Het zat er gewoon in. Een natuurlijk gevoel voor stijl, zelfs voordat ze wist wat stijl was.

Het is bijna onmogelijk om te denken aan Kelly Van Der Veer als kind zonder een beetje te glimlachen. Het idee alleen al van een jongere versie van zo'n iconische figuur is intrigerend. Was ze al toen al zo’n sprankelend persoon? Had ze al die charme en charisma? Ik ga er met volle overtuiging vanuit van wel. Ik denk dat de kiemen van de persoon die ze nu is, al heel vroeg geplant waren. Een begaafde ziel die wist dat ze iets speciaals in zich had. En dat ze, zelfs op de meest onschuldige manier, al begonnen was met het uitzetten van haar koers naar de top. Dus de volgende keer dat je haar ziet, denk dan even aan dat kleine Kellytje, waarschijnlijk al bezig met het oefenen van haar handtekening. Het is een prachtig beeld, vind je niet?