Kleine Bonte Specht In De Tuin

Oké, laten we het even over die Kleine Bonte Specht hebben. Ja, ik weet het. De meeste mensen vinden het fantastisch. Een specht in je tuin! Wat een natuurpracht! Wat een geschenk uit de hemel! Maar ik durf het bijna niet te zeggen… ik ben er niet zo’n fan van.

Nee, nee, schrik niet. Ik hou van vogels. Echt waar. Ik ben fan van de mus, die kleine straatvechters. De merel, met zijn vrolijke gefluit op de vroege ochtend. Zelfs de duiven, hoewel ze soms wat… dominant kunnen zijn, hebben hun charme.

Maar die Kleine Bonte Specht. Laat ik het zo zeggen: ik heb een haat-liefdeverhouding met hem. Meer haat dan liefde, om eerlijk te zijn. Het is dat… tikken.

Kent u dat geluid? Het is niet zomaar een tikje. Nee, dit is een constante, ritmische, soms vermoeiende tik. Het begint vaak al vroeg. Echt, heel vroeg. Voordat de zon überhaupt heeft besloten om gedag te zeggen tegen de nacht. En het gaat de hele dag door.

Ik lig dan in mijn bed, nog een beetje suf, probeer nog een paar minuten te snoezen. En dan hoor ik het. Tik. Tik. Tik. Tik. Het klinkt alsof er een kleine, geobsedeerde timmerman een houten huisje in mijn boom aan het bouwen is. Alleen dan zonder de koffiepauzes en zonder de gezellige muziek.

Kleine Bonte Specht Afbeeldingen - Gratis downloaden op Freepik

En het is niet zomaar een ‘ik kijk even rond’ tik. Nee, dit is een ‘ik ga hier een gigantische woning bouwen’ tik. Die Kleine Bonte Specht is er serieus mee bezig. Hij werkt zich een weg door de boom, laat ik het zo zeggen. Ik vrees dat mijn mooie oude appelboom straks meer gaten heeft dan schors.

Ik probeer het te rationaliseren. Hij zoekt eten, toch? Insecten. Larven. Dat is goed voor de boom. Dat zegt iedereen. En ja, dat is ook zo. Maar toch… het geluid is zo intens. Het dringt door alles heen.

de kleine bonte specht

Ik heb van die oordopjes. Speciaal voor als ik ga slapen. Maar soms, soms tik die Kleine Bonte Specht zo hard, zo dichtbij, dat zelfs die oordopjes het niet helemaal kunnen dempen. Het voelt dan alsof hij rechtstreeks in mijn schedel aan het timmeren is.

En dan is er nog de visuele impact. Je ziet hem dan ineens, zo parmantig, langs de stam omhoog schieten. Met zijn kleine, zwart-witte verenpak. Hij ziet er op zich best schattig uit. En dan begint hij weer. Tik. Tik. Tik. Ik word er bijna gek van. Mijn innerlijke monnik slaat op hol en begint mee te tikken.

Ik heb geprobeerd hem weg te jagen. Zachtjes. Een beetje met mijn hand klappen. “Hé, kleine vriend,” zeg ik dan. “Even rustig aan, ja? Het is nog niet eens middag.” Maar nee hoor. Die Kleine Bonte Specht trekt zich er niks van aan. Hij kijkt me aan met zijn kleine, kraaloogjes, alsof hij wil zeggen: “Je begrijpt het niet, mens. Dit is mijn werk. Mijn missie.”

Groen Paradijs: Bonte Specht

En soms, heel soms, als ik echt even geen zin heb in dat getik, denk ik: "Had je niet een mooi, hol boomstammetje kunnen vinden dat al klaar was?"

Maar nee. Hij moet en zal zijn eigen paleis bouwen. En dat doet hij met een ijver die ik stiekem wel een beetje bewonder. Een klein beetje. Alleen als hij slaapt.

Het grappige is, als ik erover nadenk, is het eigenlijk best wel een fascinerende vogel. Hij heeft een taal, een manier van communiceren via dat getik. Hij weet precies waar hij moet zijn om die larven te vinden. Hij is een expert in zijn vakgebied. En dat alles in dat kleine lijfje.

Bonte specht in onze tuin | Outdoor decor, Decor, Outdoor

En misschien, heel misschien, heb ik ook wel een beetje ongelijk. Misschien moet ik het zien als een soundtrack voor mijn tuin. Een natuurlijke, levendige soundtrack. In plaats van die irritante, ritmische tikken, moet ik het zien als… muziek.

Ja, muziek. Een beetje dissonant, misschien. Een beetje te hard soms. En altijd, altijd daar. Maar wel van een Kleine Bonte Specht. En dat is toch iets. Iets om over te glimlachen. Zelfs als hij om zes uur ’s ochtends begint.

Dus de volgende keer dat je die kleine, hardwerkende vogel hoort, probeer het dan eens. Adem in. Adem uit. En denk: “Ah, daar is mijn kleine, hardwerkende muzikant.” En als je dan toch nog een beetje geïrriteerd raakt, nou ja, dan ben je niet de enige. Ik ook niet.