Lamp Gaat Steeds Aan En Uit

Heb je ook zo'n lamp in huis? Die lamp die besluit dat hij zijn eigen leven leidt? Een lamp die het ene moment gezellig brandt en het volgende moment doodleuk weer uitgaat. Ja, ik heb het over die ene lamp.

Het is geen gewone lamp. Het is een persoonlijkheid in een armatuur. Een kleine drama queen, als je wilt. Hij heeft zijn eigen schema. En dat schema is, laten we zeggen, onvoorspelbaar.

Je zit lekker op de bank. Je kijkt je favoriete serie. De sfeer is perfect. En dan, poef, weg is het licht. Een moment van pure duisternis. En daarna? Soms komt hij vanzelf weer aan. Soms moet je even met de schakelaar spelen.

Het gekke is, het gebeurt niet altijd. Nee, dat zou te makkelijk zijn. Het gebeurt op de momenten dat je het het minst verwacht. Wanneer je net iets belangrijks probeert te lezen. Of wanneer je bezoek hebt en je wilt indruk maken met je sfeervolle verlichting.

Ik heb er mijn theorie over. Ik geloof dat deze lampen stiekem een eigen geheime vergadering houden. Ze zitten samen in een donkere kamer, waarschijnlijk met een kopje sterke koffie. En ze bespreken: "Wanneer gaan we vandaag weer eens de boel verstoren?"

Het is een soort spel voor ze. Een uitdaging. "Kunnen we de mensheid gek maken met ons gedrag?" En het antwoord is, mijn vrienden, volmondig ja. Ze slagen er keer op keer in.

Mijn lamp heet, in mijn gedachten dan, Flits. Een toepasselijke naam, vind je niet? Flits is niet bang om de aandacht te trekken. Flits weet dat hij gezien wil worden. En hij wil gezien worden op zijn eigen voorwaarden.

Soms denk ik dat Flits een soort existentiële crisis heeft. Is hij wel echt een lamp? Of is hij een poëet die het licht probeert te vangen en weer los te laten? Een filosoof die de dualiteit van aan en uit bestudeert?

Ik heb geprobeerd met Flits te praten. Ik heb hem zachtjes toegesproken. "Kom op, Flits. Je kunt dit. Blijf gewoon aan. Wees een normale lamp." Natuurlijk heeft dat niks geholpen. Lampen luisteren niet naar dit soort smeekbedes.

Premium Vector | Light bulb ilustration on off

Ze hebben hun eigen wil. Een wil die bestaat uit het onderbreken van je rust. Het creëren van een moment van spanning. Gaat hij nu wel of niet weer aan?

Het is grappig hoe we ons aanpassen aan dit soort kleine irritaties. Ik heb nu een speciale techniek ontwikkeld. Als Flits uitgaat, begin ik met een beetje te tikken op de kap. Soms helpt dat. Soms is het pure suggestie. Maar hé, als het werkt, werkt het.

En dan is er nog de angst. De stille angst dat Flits besluit dat hij voorgoed met pensioen wil. Dat hij de stekker er zelf uittrekt en naar een betere plek gaat. Een plek waar lampen constant branden en nooit stoppen.

Maar tot die tijd, moeten we leven met deze levendige lampen. Lampen die ons leren geduld te hebben. Lampen die ons leren om niet alles als vanzelfsprekend te beschouwen. Zelfs niet het branden van een lamp.

Ik denk dat we deze lampen moeten eren. Ze verdienen een speciale plek in onze huizen. Ze zijn de onverwachte entertainers. De kleine anarchisten in onze interieurs.

Heb je ooit geprobeerd om Flits te vervangen? Ik heb het overwogen. Ik heb zelfs een nieuwe, glimmende lamp gekocht. Een lamp die beloofde om altijd aan te zijn. Maar weet je wat? Flits bleef gewoon waar hij was. Hij wist dat hij onvervangbaar was.

Is het slecht om een ledlamp vaak aan en uit te doen? - KIJK Magazine

Misschien is het de gloeilamp zelf. Een defectje hier, een kleine hapering daar. Maar ik geloof dat het meer is. Het is de ziel van de lamp.

Een ziel die soms even moet rusten. Die even een moment van introspectie nodig heeft. "Ben ik wel genoeg licht?" vraagt hij zich dan af.

En dan, na die korte pauze, komt het antwoord. En het antwoord is: "Ja, Flits. Je bent genoeg licht. Kom maar weer aan." En dan, met een beetje geluk, doet hij dat.

Het is een cyclus. Een dans. Een constante heen en weer tussen licht en duisternis. En wij, de bewoners, zijn de toeschouwers van dit fascinerende schouwspel.

Ik heb mijn lampen ook wel eens namen gegeven. De staande lamp in de hoek noem ik Lichtje. Lichtje is braaf. Lichtje brandt altijd. Lichtje is de voorbeeldige lamp.

Maar Flits, nee. Flits is de rebel. De kunstenaar. De lamp met de onvergetelijke persoonlijkheid.

Dimmer Lamp Gaat Aan En Uit at Nancy Hutchinson blog

En soms, heel soms, als Flits weer eens besluit om uit te gaan, kijk ik naar hem en denk ik: "Je maakt mijn leven interessant, Flits. Heel interessant."

Het is een klein beetje frustrerend, ja. Maar ook wel weer grappig. Het is een van die kleine dingen in het leven die je doen glimlachen. Of in ieder geval je wenkbrauwen doen fronsen op een welwillende manier.

Misschien moeten we deze lampen gewoon omarmen. Hun onvoorspelbaarheid accepteren. Het is een soort woon-avontuur dat ze ons bieden.

En wie weet, misschien leren we er nog iets van. Misschien leren we dat het leven niet altijd een rechte lijn is. Dat er ook ruimte moet zijn voor pauzes. Voor momenten van duisternis om het licht weer extra te waarderen.

Dus de volgende keer dat jouw lamp besluit om een eigen wil te tonen, haal diep adem. Lach erom. En bedenk dat je niet alleen bent. Er zijn talloze van ons, die vechten met onze eigen Flitsen.

Het is een universele strijd. De strijd om stabiele verlichting. Een strijd die we waarschijnlijk nooit helemaal zullen winnen. Maar wel een strijd die het waard is om met een glimlach te voeren.

TechU™ 4 Stuks Sensorlamp – Automatisch aan & uit – Intelligente Lamp

En wie weet, misschien, heel misschien, als we lief zijn voor onze lampen, branden ze dan toch iets langer voor ons. Of in ieder geval, op de momenten dat het ons het beste uitkomt. Een kleine hoop, die we koesteren.

Maar tot die tijd, hou je schakelaar klaar. En je glimlach op je gezicht. Want met onze flikkerende vrienden is het nooit saai.

Ik heb nog een lamp op mijn nachtkastje. Die doet het wel altijd. Die is een beetje saai, eerlijk gezegd. Maar soms, als Flits me weer eens in het donker zet, mis ik zelfs de voorspelbaarheid van de saaiere lampen.

Het is een delicate balans. En Flits weet precies hoe hij die balans kan verstoren. En daar, mijn vrienden, moeten we hem misschien wel een beetje om prijzen.

Dus een proost, op alle lampen die hun eigen weg gaan. Die ons leren leven met verrassingen. Die ons laten zien dat zelfs het meest alledaagse object, een vleugje magie kan hebben. Zelfs als die magie het onverwacht uitvallen van het licht is.