Le Château De Mon Père

Zo, daar zitten we dan, bakkie pleur erbij? Goed zo! Laat me je eens wat vertellen over Le Château De Mon Père. Klinkt chic hè? Alsof ik een kasteel geërfd heb… helaas pindakaas! Het is een boek. En wat voor één!

Het is geschreven door Marcel Pagnol. Ken je 'm? Zo niet, google 'm even! Echte Franse klassieker. Hij schreef ook "Jean de Florette" en "Manon des Sources". Herken je dat? Die films! Maar we dwalen af… ter zake! Le Château De Mon Père dus.

Een Zomertocht om Nooit te Vergeten

Waar gaat het over? Simpel: Pagnol vertelt over zijn jeugd. En dan met name over een hele speciale zomer. Eentje die 'm voor altijd bij zou blijven. Zo'n zomer waarin alles net even anders is, snap je?

De familie Pagnol, die trekken namelijk naar een nieuw buitenhuis in de Provence. Jaaa, je hoort het goed, de Provence! Denk aan lavendelvelden, de zon die knalt, cicaden die een oorverdovend kabaal maken… Zie je het voor je? Het klinkt al vakantie-achtig, toch?

Maar het probleem? Het huis is best wel… uhm… ver weg. Een eind lopen. En dan heb ik het niet over een blokje om. Nee, dit is een serieuze tocht. Een tocht door de heuvels, dwars door de garrigue (even opzoeken voor de zekerheid: een soort droog, mediterraan landschap). Klinkt al vermoeiend, of niet?

De List en de Tocht

En hier komt het leuke: de vader van Marcel, een schoolmeester (niet de minste, een hele serieuze!), die kent een truc. Hij heeft connecties! Via via regelt hij dat ze, nou ja, illegaal gebruik kunnen maken van een kanaal. Een kanaal met een pad ernaast. Een pad dat een stuk korter is! Handig, toch?

Klinkt riskant? Zeker! Maar de vader is overtuigd: dit is de manier. Zo gezegd, zo gedaan. Ze trekken er op uit. Marcel, z'n broertje Paul, z'n ouders… en de onvermijdelijke hond!

Le Montmarin # 10 | fr.wikipedia.org/wiki/Ch%C3%A2teau_de_Mo… | Les 3

En die tocht… die is dus episch. Je maakt echt alles mee. De hitte, de vermoeidheid, de schoonheid van het landschap… En vooral: de angst om betrapt te worden! Want stel je voor dat ze gepakt worden terwijl ze daar illegaal langs dat kanaal lopen? Dat zou een flinke reprimande opleveren, denk je niet?

Het is een soort avontuurlijke speurtocht, maar dan in het echt. Met de dreiging van ontdekking op de loer. Spannend, toch?

Meer dan Alleen een Avontuur

Maar Le Château De Mon Père is méér dan alleen een spannend verhaal over een tocht. Het is ook een prachtig portret van een familie. Een familie die van elkaar houdt, maar ook met elkaar botst. Een familie die samen avonturen beleeft en elkaar steunt.

Je ziet de band tussen Marcel en zijn vader. Een vader die streng is, maar ook heel liefdevol. Een vader die zijn zoon de liefde voor de natuur bijbrengt. En Marcel… die kijkt met bewondering naar zijn vader. Hij ziet 'm als een held. Totdat... ja, totdat er iets gebeurt. Iets waardoor Marcel anders naar z'n vader gaat kijken.

photographie Château de Bon Repos, Jarrie trièvesphoto.com

En dat is nou juist zo knap aan dit boek: Pagnol schetst levensechte personages. Je voelt met ze mee. Je lacht met ze mee. Je baalt met ze mee. Net als in het echte leven, dus.

Het is ook een boek over opgroeien. Over het ontdekken van de wereld. Over het vormen van je eigen identiteit. Over de eerste stapjes richting volwassenheid. Je kent dat wel, toch?

En de setting, die Provence! Die speelt ook een hoofdrol. Pagnol beschrijft het landschap zo prachtig, zo gedetailleerd… Je ruikt bijna de lavendel en je voelt de zon op je huid. Echt, je waant je er helemaal. Het is bijna alsof je er zelf bij bent!

Waarom je Dit Moet Lezen (Echt!)

Dus, waarom zou je Le Château De Mon Père lezen? Nou, om verschillende redenen!

Château de Gramont , Bidache ( Pyrénées-Atlantique 64 ) A - ONVQF.over

Ten eerste: het is gewoon een heel goed verhaal. Spannend, avontuurlijk, ontroerend… Het heeft alles wat je van een goed boek verwacht. Wedden dat je het in één ruk uitleest?

Ten tweede: het is een tijdcapsule. Je wordt meegenomen naar een andere tijd, een andere plek. Naar de Provence van begin 20e eeuw. Een wereld die in veel opzichten heel anders is dan de onze. Fascinerend, toch?

Ten derde: het is een boek dat je aan het denken zet. Over je eigen jeugd, over je eigen familie, over je eigen relatie met de natuur. Best diep, hè?

En ten vierde: het is gewoon prachtig geschreven. Pagnol had echt een talent voor taal. Zijn zinnen zijn zo mooi, zo poëtisch… Echt, een genot om te lezen!

https://www.facebook.com/notes/camping-la-palombi%C3%A8re-sarlat/ch%C3

Dus, wat zeg je ervan? Ga je het proberen? Ik zou het zeker doen! En als je het gelezen hebt, laat me dan weten wat je ervan vond. Ik ben heel benieuwd!

En weet je wat het leuke is? Le Château De Mon Père is eigenlijk maar het eerste deel van een groter verhaal. Daarna komt "La Gloire De Mon Père". Die moet je dan natuurlijk ook lezen! Verslavend, is het niet?

Oh, en nog een tip: lees het in het Frans! Oké, oké, als dat echt niet lukt, dan is een vertaling ook prima. Maar in het Frans komt de schoonheid van de taal nog veel beter tot z'n recht.

Nou, ik denk dat ik je genoeg verteld heb over Le Château De Mon Père. Tijd voor een nieuwe kop koffie, denk ik! En misschien… misschien ga ik het zelf ook wel weer eens lezen. Het verveelt nooit, weet je!

Dus, tot de volgende keer! En vergeet niet: Lees!