Mag Je Kind In De Tuin Wonen

Oké, even eerlijk, wie heeft er niet weleens gedacht: "Zou het niet fantastisch zijn als mijn kids gewoon lekker buiten konden leven?" Ik bedoel, die frisse lucht, de ruimte, de natuur... heerlijk toch? Lijkt me ideaal, toch? En dan heb ik het niet over een klein tentje achterin de tuin, nee, ik heb het over echt buiten wonen. Alsof ze een soort miniaturen van ons zijn, maar dan met meer modder aan hun schoenen.

Stel je voor: je opent de achterdeur en boem, ze rennen naar hun eigen kleine paleisje. Geen geneuzel meer over 'zijn er nog huisdieren?' nee, ze zijn de huisdieren! Nou ja, bijna dan. 😉

Maar even serieus, is het idee van een kind dat in de tuin woont nou echt zo gek? Of is het gewoon een beetje een fantasie, een zoet, groen droomje waar we stiekem allemaal van dromen als de regen tegen de ramen tikt en de kids binnen een oorverdovend lawaai produceren? Ik weet het niet, maar het klinkt wel... verfrissend.

Denk eens aan de voordelen, want die zijn er vast. Geen ruzies meer over rommel in huis, want de rommel is gewoon buiten. En ja, dat betekent waarschijnlijk wel veel meer modderkeuken, takkenbouwwerken en bladeren die overal opduiken, maar hé, dat is toch avontuur? Dat is toch het echte werk?

En wat dacht je van de zelfstandigheid? Als je je eigen huisje hebt, zelfs al is het een hut van takken, leer je toch meteen de kneepjes van het vak? Je leert repareren, je leert organiseren (of juist niet, dat kan ook nog altijd), en je leert vooral genieten van de simpele dingen. Een plas water is plotseling een zwembad, een boom een klimparadijs. Hoe cool is dat?

Maar dan begint het toch een beetje te wringen, hè? Want waar haal je dan de stroom vandaan voor de tablet? Of is dat juist het punt? Dat ze weer leren met hun handen te werken en hun fantasie te gebruiken, zonder de constante afleiding van pixel-perfecte werelden? Misschien is dat wel de grootste winst. Dat ze even loskomen van die schermen en weer echt verbinding maken met de wereld om hen heen.

Kindvriendelijke tuin - tuinontwerp - tuin - Wonen.nl

En het eten! Stel je voor, ze verbouwen hun eigen groenten. Rechtstreeks uit de aarde, met een beetje eigenhandig gewroet. Dat zijn toch de lekkerste worteltjes en aardbeien die je ooit zult proeven? Een stukje culinaire duurzaamheid, op kindermaat. Ik zie het al helemaal voor me: een mini-moestuintje, met van die kleine vlaggetjes erop met hun namen.

Oké, oké, ik ga even terug naar de realiteit. Want natuurlijk is het niet zo simpel als een tent opzetten en klaar. Er zijn regels, er zijn praktische zaken, er is de veiligheid... Maar toch, ergens in dat kleine, rebelse hoekje van mijn brein, blijft dat idee sluimeren. Het idee van een kind dat meer kind kan zijn, zonder de vier muren van een huis.

Wat zouden ze allemaal leren? Ik denk dat ze ongelooflijk veerkrachtig worden. Als je buiten slaapt, met de wind die langs je oor fluistert, leer je te dealen met wat er komt. Geen airconditioning, geen verwarming, maar de seizoenen zelf. Een echte natuur-ervaring, zo zou je het kunnen noemen.

En de creativiteit! Zonder al die voorgefabriceerde speelgoeddingen, moeten ze wel met iets anders komen. Met takken, met steentjes, met modder. Dat zijn toch de grondstoffen voor echte verbeelding? Ik zie ze al zitten, met een zelfgemaakte "soep" van bloemblaadjes en gras.

Tuintrend 5: Zo maak je van je tuin een kidsproof-tuin deze zomer

Maar dan de winter. Brr. Daar moet je toch even bij stilstaan. Gaan ze dan een soort Eskimo-hut bouwen? Of trekken ze toch weer naar binnen, met rode neuzen en BIBER koud? Dat is wel een dingetje, die Nederlandse winters. Niet bepaald subtropisch, hè?

En wat zouden de buren zeggen? Dat is ook een belangrijk punt. "Kijkt u daar eens naar, Mien. Dat kind slaapt in een schuur." Of erger nog, ze bellen de kinderbescherming. Je wilt niet weten wat voor gedachten er dan door je hoofd spoken.

Maar stel je nou voor dat je een soort fantastisch, eco-vriendelijk tuinhuisje had. Met een klein slaapplekje, een zitje, en een plek om te knutselen. En het is niet zomaar een tuinhuisje, nee, het is hun tuinhuisje. Met hun eigen naam erop, hun eigen spulletjes erin. Een soort mini-appartementje, maar dan met uitzicht op de bloemen.

En je bent er als ouder altijd dichtbij, hè? Je zit gewoon in je eigen huis, met een kop koffie, en je kunt ze zien spelen. Een beetje de rol van de grote, beschermende draak, maar dan zonder de vuurspuwerij. 😉

Tijdloze Klasse - tuinontwerp - tuin - Wonen.nl

Wat zou dat betekenen voor hun socialisering? Zouden ze dan juist meer behoefte hebben aan contact met andere kinderen? Of zouden ze zo lekker in hun eigen wereldje zitten dat ze andere kinderen een beetje gek vinden? Misschien zouden ze juist leren om buiten te spelen, samen, in plaats van met hun neuzen op schermen.

En wat als ze ziek worden? Dat is natuurlijk ook een hele belangrijke. Een kind met koorts in een koude hut, dat lijkt me geen pretje. Daarvoor heb je toch echt wel een dak boven je hoofd nodig dat je kunt verwarmen en een bed dat je kunt verschonen.

Maar stel je toch eens voor, die rust. Dat je de kinderen buiten hoort spelen, hun stemmetjes die wegsterven met de wind. Dat je zelf even diep adem kunt halen en kunt genieten van je eigen rustmomentje, terwijl ze zich uitleven in hun eigen wereldje. Dat klinkt toch best wel idyllisch?

Ik denk dat het hem zit in de balans. Het idee is misschien wat extreem, maar de essentie ervan, het belang van buiten zijn, van spelen, van avontuur... dat is goud waard. Dat is iets wat we onze kinderen absoluut moeten meegeven.

Wonen in de tuin van uw kind? Kies een mantelzorgwoning

Misschien is het geen kwestie van letterlijk in de tuin wonen, maar wel van die geest van het buitenleven omarmen. Meer spelen in de tuin, minder tijd binnen met die schermpjes. Meer modder, minder opruimen van plastic speelgoed.

En die huttenbouwers in wording, die kleine avonturiers, die mini-verkenners... die hebben toch een enorme behoefte aan ruimte? Ruimte om te ontdekken, ruimte om te dromen, ruimte om gewoon lekker kind te zijn. En de tuin, die biedt die ruimte.

Dus, mag je kind in de tuin wonen? Nee, waarschijnlijk niet in de letterlijke zin van het woord. Maar mag je kind heel veel buiten leven, met de vrijheid en de avonturen die dat met zich meebrengt? Absoluut. En dat is, vind ik, het allerbelangrijkste.

Denk je er ook wel eens over na? Of ben ik de enige die af en toe droomt van een mini-boomhut met een schuifaf?