Submission Film Theo Van Gogh

Hey daar, filmliefhebbers en nieuwsgierige zielen! Vandaag duiken we in iets dat een beetje… anders is. Iets dat je misschien wel eens hebt zien opduiken in gesprekken over wat film nu eigenlijk kan zijn. We gaan het hebben over Submission, die film van Theo van Gogh. Ja, die Theo van Gogh. Klinkt interessant, toch?

Nu, voordat je denkt dat dit een of ander zware, intellectuele filmclub-ding gaat worden, laat ik je geruststellen. We gaan het gewoon lekker relaxed bekijken. Zie het als een soort film-ontdekkingstocht, waar we met een open blik rondkijken en ons afvragen: wat maakt dit werkje nou zo intrigerend?

Een film die je niet snel vergeet

Submission is niet bepaald een film die je na het kijken zomaar weer vergeet. Het is een film die blijft hangen. En dat komt niet alleen door het onderwerp, maar ook door de manier waarop het is aangepakt. Theo van Gogh stond erom bekend dat hij niet bang was om de gevestigde orde uit te dagen. Hij strooide met taboes alsof het confetti was. En Submission is daar een glorend voorbeeld van.

Wat is het verhaal nou eigenlijk? Zonder te veel te verklappen, want de verrassing is juist een deel van de ervaring, gaat Submission over de relatie tussen een man en een vrouw. Maar dan wel een relatie die ver voorbij de gebaande paden gaat. Het verkent de donkere, soms ongemakkelijke, maar ook fascinerende kanten van menselijke interactie, machtsdynamiek en… nou ja, geloof.

Geloof en de grenzen van de mens

En dat geloof, dat is een heel belangrijk ingrediënt in Submission. De film gooit er flink wat vragen uit over religie, moraal en de rol die deze spelen in ons leven. Het is alsof je naar een soort filosofisch debat kijkt, maar dan verpakt in een film die je echt raakt. Niet op een makkelijke manier, nee, eerder op een manier die je aan het denken zet, misschien zelfs wel een beetje door elkaar schudt.

Submission - The Movie That Got Theo Van Gogh KILLED : r/exmuslim

Denk eens aan die momenten in je leven dat je echt tot het uiterste werd gedreven. Dat je jezelf afvroeg: "Hoe ver kan ik gaan?" of "Wat zou ik doen in zo'n situatie?". Submission speelt met die vragen. Het neemt je mee naar plekken waar de normale regels even niet meer lijken te gelden. En dat is precies wat films soms zo krachtig maakt, toch?

De 'schokkende' factor?

Laten we eerlijk zijn, als je over Submission leest of hoort praten, komt het woord "schokkend" vaak voorbij. En ja, sommige scènes kunnen zeker als zodanig worden ervaren. Maar is dat perse iets negatiefs? Ik denk het niet. Soms is een beetje schokkendheid nodig om ons wakker te schudden uit onze comfortzone.

Submission, l’atto di morte di Theo van Gogh. Undici anni prima di

Vergelijk het met een schilderij dat je eerst een beetje vreemd vindt, maar waar je steeds weer naar terugkeert omdat het iets losmaakt in je. Of een muziekstuk dat dissonante klanken gebruikt om een diepere emotie over te brengen. Submission is ook zo'n werk. Het is niet altijd mooi of prettig, maar het is authentiek. En in de kunst is authenticiteit vaak goud waard.

Een spiegel voor de samenleving?

Je zou Submission ook kunnen zien als een soort spiegel. Een spiegel die de minder fraaie, de meer gecompliceerde, de minder besproken kanten van onze samenleving laat zien. Theo van Gogh was niet iemand die de waarheid mooier maakte dan ze was. Hij presenteerde het vaak rauw, ongefilterd. En dat is precies wat deze film zo veelzeggend maakt.

Submission - The Movie That Made an Islamist KILL Theo Van Gogh | David

Het is alsof hij zei: "Kijk hier eens naar. Wat vind je ervan? Vind je het eng? Vind je het afstotelijk? Of zie je er iets in wat herkenbaar is, wat je aan het denken zet over je eigen overtuigingen?" En dat is de essentie van goede kunst, nietwaar? Het zet aan tot dialoog, tot reflectie, tot… nou ja, submission aan het idee dat er meer is tussen hemel en aarde dan we soms durven toe te geven.

Waarom is het cool?

Waarom is Submission nou cool? Nou, ten eerste, het is moedig. Het durft iets te zeggen, iets te laten zien, waar anderen hun handen niet aan zouden branden. Dat op zich is al bewonderenswaardig. Het is een film die je uitnodigt om kritisch te denken, om niet zomaar alles aan te nemen.

Theo van Gogh, Submission 1 - Mediamatic

Ten tweede, het is confronterend. En we weten allemaal dat confrontatie, hoe ongemakkelijk ook, vaak de beste manier is om te groeien. Submission confronteert je met ideeën, met situaties, die je misschien liever had vermeden. Maar juist daarin schuilt de kracht van de film.

Niet voor iedereen, maar wel de moeite waard?

Oké, laten we wel wezen, Submission is niet voor een zachtaardig avondje op de bank. Als je houdt van feel-good films met een duidelijke happy end, dan kun je deze misschien beter overslaan. Maar als je nieuwsgierig bent naar de grenzen van film, naar de manieren waarop kunst ons kan uitdagen en prikkelen, dan is Submission absoluut het ontdekken waard.

Het is een film die je niet lichtzinnig moet bekijken. Neem er de tijd voor. Laat het op je inwerken. En wees niet bang om je eigen mening te vormen. Want uiteindelijk is dat wat Theo van Gogh waarschijnlijk ook zou willen: dat je zelf nadenkt, dat je je eigen submission vindt aan de wereld, niet door je neer te leggen, maar door hem te begrijpen. En dat, mijn vrienden, is een pretty cool doel voor een film, vind je niet?