Waarom Gaan We Niet Vaker

Oké, stel je voor: je hebt een superlekkere snack in huis, misschien wel je absolute favoriet. Een zak chips die net de juiste knapperigheid heeft, een reep chocola die smelt op je tong, of die koekjes waar je echt blij van wordt. Je opent hem, neemt een heerlijke hap, en denkt: "Dit is hemels! Dit wil ik vaker hebben!" Maar dan, op de een of andere manier, gebeurt het niet zo vaak. En daar gaan we het vandaag over hebben: Waarom gaan we niet vaker?

Het is een vraag die we ons niet zo vaak stellen als het op de kleine, simpele dingen aankomt. Je hebt een fantastische avond met vrienden, vol gelach en goede gesprekken. Je denkt: "Dit moet vaker gebeuren!" Maar dan, voor je het weet, zitten er weer weken of maanden tussen. Of je leest een boek dat je zo raakt, dat je denkt: "Ik ga vanavond meteen weer verder!" Maar de volgende ochtend is de waan van de dag weer begonnen. Heel herkenbaar, toch?

Laten we beginnen bij die heerlijke snack. Waarom pakken we niet elke dag die extra zak chips, of die halve reep chocola? Een paar redenen springen er meteen uit, en ze zijn eigenlijk best grappig als je erover nadenkt. Ten eerste, er is het hele gezondheid-ding. We weten allemaal wel dat te veel van het goede, niet zo goed is. Onze hersenen zijn blijkbaar slim genoeg om ons een beetje te waarschuwen. Ze zeggen: "Hé, die lekkere suikers en vetten zijn fijn, maar laten we niet overdrijven, anders voelen we ons straks een beetje... plomper." Dus die innerlijke stem, die soms een beetje als een strenge tante klinkt, helpt ons om niet helemaal door te slaan.

Maar er is meer dan alleen die strenge tante. Er is ook zoiets als verlangen. Als je iets heel vaak hebt, wordt het op den duur minder speciaal. Denk maar aan je lievelingsmuziekje. Als je het de hele dag hoort, begin je er na een tijdje misschien wel een beetje gek van te worden. Maar als je het een paar weken niet hoort en je zet het dan weer op, dan is het weer magisch! Dit geldt ook voor die snacks. Als je ze alleen af en toe pakt, blijven ze een klein feestje. Als je ze elke dag zou eten, zou het al snel 'gewoon' worden. En dat willen we niet, toch?

Hetzelfde geldt voor die supergezellige avonden met vrienden. Waarom plannen we ze niet elke week? Natuurlijk, iedereen heeft het druk. Werk, familie, andere verplichtingen. Het leven zit vol met dingen die onze tijd opeisen. Maar zelfs als we de tijd zouden hebben, is er nog iets anders aan de hand. De voorbereiding. Een gezellige avond kost moeite, toch? Je moet mensen uitnodigen, misschien wat hapjes maken, de boel een beetje opruimen. Het is leuk, maar het is niet altijd spontaan. En soms, als je moe bent, denk je: "Pff, vandaag even niet." Je kiest dan misschien voor een avondje op de bank met een serie. En dat is ook oké!

Peter Pannekoek wil het theatervak in de spotlights zetten in Waarom

"Het kleine geluk, dat koesteren we juist omdat het niet constant aanwezig is."

En dan dat boek dat je zo raakte. Waarom duiken we niet meteen weer in een ander, vergelijkbaar verhaal? Vaak komt het door de impact. Dat ene boek, die ene film, die ene ervaring, heeft iets met je gedaan. Het heeft je laten lachen, huilen, nadenken. Die emoties zijn krachtig. En soms, als die emoties nog wat aan het nazinderen zijn, is het fijn om die ruimte te hebben. Om het even te laten bezinken. Je bent nog niet klaar met het eerste verhaal, voordat je de volgende induikt. En soms, als je probeert iets te snel te herhalen, valt het een beetje tegen. De magie is dan een beetje verdwenen, omdat je vergelijkt.

Er is ook nog het element van ontdekking. We houden ervan om nieuwe dingen te proberen, om verrast te worden. Als we altijd hetzelfde zouden doen, zouden we nooit iets nieuws tegenkomen. Die ene keer dat je een nieuw restaurant probeert en het is fantastisch, dat is een klein avontuur. Als je altijd naar hetzelfde restaurant zou gaan, zou je die spanning van het nieuwe missen. En dat geldt ook voor die snacks! Soms proberen we nieuwe smaken, nieuwe merken, en dat is ook een soort ontdekkingstocht.

Peter Pannekoek

En misschien, heel diep vanbinnen, zijn we ook gewoon een beetje lui. Of beter gezegd, we waarderen onze energie. Het is niet erg om af en toe eens te genieten van het gemak. Dat betekent niet dat we niet van dingen houden, maar dat we ook genieten van de momenten dat we even niet hoeven na te denken, of niet hoeven te doen. Dat we gewoon even mogen 'zijn'. En dat is ook een heel waardevol iets.

Dus de volgende keer dat je die heerlijke snack opent, die gezellige avond hebt, of dat fantastische boek uitleest, denk er dan even over na. Waarom is dit moment zo fijn? En misschien is het antwoord wel dat het juist zo fijn is omdat het niet elke dag gebeurt. Het kleine geluk, dat koesteren we juist omdat het niet constant aanwezig is. Het zijn de pareltjes in ons leven, die we koesteren en waar we naar uitkijken. En dat is eigenlijk best een mooie gedachte, toch?