Wat Gaan We Doen Vandaag Liedje

Oké, stel je voor: het is zondagochtend. De zon piept voorzichtig door de gordijnen, een zacht briesje ruikt naar vers gemaaid gras en de koffie pruttelt nog net niet over. Een perfect moment, zou je denken. Totdat je oog valt op je kroost. Twee paar ogen, al wijd open, kijken je verwachtingsvol aan. En dan komt de vraag, die als een klein, maar krachtig onweerswolkje de perfecte ochtend dreigt te verstoren: "Papa/Mama, wat gaan we doen vandaag?"

Ah, de eeuwenoude vraag. De ultieme test van ouderlijke creativiteit. Die ene vraag die je, hoe goed je je ook hebt voorbereid, toch elk weekend weer overvalt. Ik herinner me nog goed dat mijn eigen kinderen, een jaar of zes en acht, dit soort vragen begonnen te stellen. Eerst dacht ik nog: "Prima, we gaan lekker naar het park, pannenkoeken eten, de dierentuin... easy peasy." Maar al snel werd duidelijk dat de inventaris van het gemiddelde gezin aan 'leuke dingen' behoorlijk beperkt is. En de kinderen? Die waren op een gegeven moment de dierentuin al zat. De dierentuin! Zóveel dieren, en ze waren er zát van! Wie had dat gedacht?

En zo begon mijn zoektocht. Een zoektocht naar nieuwe, verrassende, en vooral betaalbare activiteiten om de weekenden vulbaar te maken. Een soort schatkaart van de lokale gemeenschap, met verborgen pareltjes en onverwachte pleziertjes. En weet je wat ik ontdekte? Dat het antwoord op die ene vraag, "Wat gaan we doen vandaag?", vaak al binnen handbereik lag. En soms, heel soms, zong het antwoord gewoon.

Het Liedje dat Alles Veranderde

Het begon allemaal met een kinderliedje dat ik ergens had opgepikt. Ik weet niet eens meer precies waar. Misschien op de radio, of in de auto, of een keer in de klas van mijn dochter. Het was zo'n simpel, repetitief liedje, maar het bleef hangen. En toen, op een regenachtige zaterdagmiddag, met de dreigende woorden "Wat gaan we doen vandaag?" al in de lucht, dacht ik: "Waarom niet?"

Ik begon te zingen. Gewoon, uit mijn hoofd. En ik voegde er dingen aan toe die op dat moment relevant waren. "We gaan vandaag, wat gaan we doen vandaag? We gaan de ballenbak in, de ballenbak in, ja!" En mijn kinderen, die eerst nog wat verward keken, begonnen mee te zingen. Het was een beetje vals, een beetje uit de maat, maar het was het.

Vanaf dat moment werd het liedje een soort mantra. Elke keer als de vraag kwam, kwam het liedje. En het mooie was: het liedje evolueerde. Het werd een canvas voor onze fantasie. "Wat gaan we doen vandaag? We gaan naar de sterren kijken, de sterren kijken, ja! Met een raket!" Dan gingen we met kussens een raket bouwen en deden we net alsof we naar Mars vlogen. Of: "Wat gaan we doen vandaag? We gaan de tuin ontdekken, de tuin ontdekken, ja! Met een vergrootglas!" En dan gingen we op expeditie om mieren te spotten.

Feyenoord Feyenoord, wat gaan we doen vandaag : r/feyenoord

Het was niet altijd een groots avontuur. Soms was het gewoon: "Wat gaan we doen vandaag? We gaan een boek lezen, een boek lezen, ja!" En dat was ook prima. Het ging niet om de grootheid van de activiteit, maar om het gezamenlijke ervan. En de manier waarop dat simpele liedje de vraag, die soms als een soort verplichting voelde, omtoverde tot een spel. Een spel waarin we samen de mogelijkheden verkenden.

De Kracht van Simpliciteit

En dat is precies waar ik naartoe wil met dit hele verhaal. Het "Wat Gaan We Doen Vandaag Liedje", of hoe je het ook wilt noemen, is een metafoor. Een metafoor voor het vinden van vreugde in de alledaagse dingen, voor het omarmen van de chaos van het gezinsleven met een dosis creativiteit en een flinke snuf humor.

Je hoeft geen dure uitjes te plannen om je kinderen te vermaken. Sterker nog, vaak zijn het juist de simpele, zelfbedachte activiteiten die de meeste indruk maken. Denk eraan, die momenten dat je met een kartonnen doos een kasteel bouwt en je kinderen urenlang ridders en prinsessen spelen. Of dat je van lakens een tent maakt in de woonkamer en er met zaklampen verhalen gaat vertellen. Dit zijn de echte herinneringen, toch? De momenten die later, als je kinderen groot zijn, weer bovenkomen drijven. "Weet je nog, toen we dat tentje maakten?"

“Feyenoord, wat gaan we doen vandaag” banner - Fonts In Use

Het liedje hielp mij om die momenten te creëren. In plaats van te verzanden in "Ik weet het niet" of "We hebben alles al gedaan", gaf het liedje structuur aan de spontaniteit. Het was een soort 'brainstormsessie op rijm'. En het leuke was dat de kinderen er ook in mee konden denken. Mijn jongste, die nog niet zo goed kon praten, wees dan gewoon naar iets en ik zong het erin. "Een paraplu! Ja! We gaan met de paraplu vliegen, vliegen, ja!" En dan dansten we met een paraplu door de kamer. Waarom ook niet?

Dus, de volgende keer dat die gevreesde vraag je overvalt, denk dan eens aan het liedje. Je hoeft het niet letterlijk te zingen, hoor. Hoewel, het kan natuurlijk geen kwaad. Maar het gaat om de mentaliteit erachter. De bereidheid om out-of-the-box te denken, om te zien wat er wel kan, in plaats van te focussen op wat er niet kan.

De Kleine Avonturen die Tellen

Laten we eens wat voorbeelden geven, speciaal voor jou. Stel, het regent pijpenstelen. De plannen voor de speeltuin gaan dus niet door. Paniek? Nee joh! Denk aan het liedje: "Wat gaan we doen vandaag? We gaan een regenboog maken, een regenboog maken, ja! Met verf!" Of, nog beter: "We gaan met de regen op ontdekking, op ontdekking, ja! Met laarzen en een paraplu!" En dan ga je met z'n allen naar buiten, met van die vrolijke regenlaarsjes en een grote paraplu, en je ontdekt de wereld opnieuw. De plasjes, de druppels op de bladeren, de geur van natte aarde... het is allemaal avontuur, als je het maar zo ziet.

Of stel, je hebt gewoon even geen zin om de deur uit te gaan. De bank lonkt, de serie staat klaar. Maar de kinderen... De kinderen willen iets. Dan wordt het liedje: "Wat gaan we doen vandaag? We gaan een speurtocht maken, een speurtocht maken, ja! In huis!" En dan verstop je kleine briefjes of snoepjes door het huis, met aanwijzingen die leiden naar de volgende aanwijzing, tot de ultieme schat (een koekje, een boek, een knuffel) is gevonden. Pure magie, kan ik je vertellen. En jij hoeft je bank niet eens te verlaten. Win-win!

“Feyenoord, wat gaan we doen vandaag” banner - Fonts In Use

En wat dacht je van het 'chef-kok' spel? "Wat gaan we doen vandaag? We gaan koekjes bakken, koekjes bakken, ja! Zelf maken!" Dan trekken je kinderen hun schort aan, krijgen ze een paar eenvoudige taken (eieren breken is altijd een succes, pas op voor scherven!), en samen toveren jullie iets lekkers op tafel. Het is niet alleen leuk, het is ook nog eens leerzaam. En die rommel? Ach, dat is een deel van het avontuur. En eerlijk is eerlijk, het ruikt heerlijk in huis.

Ik ben erachter gekomen dat de belangrijkste ingrediënten voor een geslaagde dag, met of zonder liedje, betrokkenheid en plezier zijn. Als jij als ouder mee-enthousiast bent, als je echt meedoet en er lol in hebt, dan werkt het aanstekelijk. Je kinderen voelen jouw energie. Dus, ook al heb je dat specifieke liedje niet, probeer diezelfde energie en creativiteit in je dagelijkse interacties te stoppen. Ga met ze op een denkbeeldige reis, ontdek een nieuw land in je eigen achtertuin, of maak een robot van oude dozen. De mogelijkheden zijn eindeloos, zolang je ze maar durft te zien.

Meer Dan Alleen een Liedje

Het liedje, in mijn geval, was dus een trigger. Een tool om die creatieve gedachtestroom op gang te brengen. Maar het gaat verder dan dat. Het gaat om het proces van samen iets bedenken. Om het feit dat je niet altijd alles hoeft te weten of te plannen. Soms is het juist de onbevangenheid, de spontaniteit, die leidt tot de meest bijzondere momenten.

“Feyenoord, wat gaan we doen vandaag” banner - Fonts In Use

Je hoeft niet elke minuut van de dag gevuld te hebben met georganiseerde activiteiten. Sterker nog, kinderen hebben ook tijd nodig om gewoon te zijn. Om te dromen, te klooien, zich te vervelen. Verveling is namelijk de moeder van de creativiteit, toch? Dus soms is het beste antwoord op "Wat gaan we doen vandaag?" ook: "Laten we kijken wat er gebeurt!" En dan kun je altijd nog, als je merkt dat het te lang stil wordt, dat liedje weer even laten klinken.

Ik moedig je echt aan om dit eens te proberen. Niet letterlijk het liedje, tenzij je er wel zin in hebt, maar de spirit ervan. Neem die vraag van je kinderen, en zie het als een uitnodiging. Een uitnodiging om samen iets moois, iets grappigs, iets onverwachts te maken.

En weet je wat? Het mooiste is dat je dit kunt toepassen op elk moment. Niet alleen in het weekend. Op een doordeweekse avond, na school, als iedereen moe is. "Wat gaan we doen vanavond? We gaan een dansfeestje houden, een dansfeestje houden, ja! Met gekke muziek!" En dan zet je de muziek aan en doe je de gekste dansjes. Of "We gaan een tentenkamp bouwen in de woonkamer, ja!" Die kleine, onverwachte momenten van plezier, die bouwen aan een sterke band. En dat is, uiteindelijk, het allerbelangrijkste.

Dus, de volgende keer dat de vraag klinkt, adem diep in, glimlach, en bedenk: wat gaan we vandaag doen? Misschien is het wel het mooiste avontuur om samen te ontdekken. En wie weet, misschien vind je wel een nieuw liedje uit. Ik ben benieuwd! Laat me weten wat jullie bedenk. Want hé, we doen het allemaal samen, toch? En dat is het mooiste cadeau dat we onze kinderen kunnen geven. Een huis vol met liefde, plezier en eindeloze mogelijkheden. En soms, heel soms, met een heel goed liedje.