Zo'n Iel Resultaat Is Toegestaan Daar

Oké, luister eens hier. Ik zat laatst met een kop koffie, zo eentje die sterk genoeg is om een olifant wakker te schudden, en ik dacht: wat is dat nou eigenlijk, dat "Zo'n Iel Resultaat Is Toegestaan Daar"? Het klinkt als de naam van een heel obscure band uit de jaren '80 die alleen maar optrad in stoffige bruine cafés, toch? Of misschien wel een soort medische aandoening die je oploopt na het eten van te veel bitterballen. Maar nee, mijn vrienden, het is veel interessanter. En ja, veel gekker.

Stel je voor: je bent op reis, je hebt net een gigantische zak stroopwafels naar binnen gewerkt, en je staat op het punt om een wereldwonder te aanschouwen. Je hebt je hele leven gedroomd van dit moment. Je hebt er weken van tevoren voor gespaard, je hebt je vakantie met militaire precisie gepland, en nu… nu sta je daar. En dan zie je het. En je denkt: "Is dit het? Dit is het?". Ja, mijn lieve lezers, dan heb je waarschijnlijk te maken met... Zo'n Iel Resultaat Is Toegestaan Daar.

Maar wat bedoelen we nou precies met "iel"? Is het letterlijk "zwak" of "miniem"? Ja, een beetje wel. Denk aan een verlegen vlinder die probeert een orkaan te trotseren. Of aan mijn pogingen om te dansen na drie glazen wijn. Precies dat soort ieligheid.

En "toegestaan"? Dat is het leuke. Dat betekent dat, ondanks dat het misschien niet de epische, adembenemende, vuurwerk-en-engelen-die-zingen-ervaring is die je had verwacht, het wel de bedoeling is. Het is acceptabel. Het is… oké. Alsof je een soufflé bakt die een beetje inzakt. Hij is misschien niet meer luchtig als een wolk, maar het is nog steeds een soufflé. En je eet hem toch op, met een beetje jam erbij.

Dus waar vinden we dit fenomeen, dit "Zo'n Iel Resultaat Is Toegestaan Daar", in de echte wereld? Nou, het meest klassieke voorbeeld, en ik meen het serieus, is in het verkeer. Ja, je leest het goed. De Nederlandse verkeersregels zijn een meesterwerk in het omgaan met… minimaal succes.

ich🔞iel : r/ich_iel

Neem nu de fietsers. Oh, de fietsers. Ze zijn de ruggengraat van onze samenleving, de helden van het fietspad. Maar soms… soms doen ze dingen. Je fietst met een gangetje van jewelste, de wind in je haren (of wat er nog van over is), en dan zie je in de verte een fietser die zich… langzaam voortbeweegt. Echt, tergend langzaam. Alsof ze aan het mediteren zijn op twee wielen. Ze hebben een enorme spreiding van snelheid. Van bliksemflits tot… langzaam bewegende slak.

En dan de automobilisten. Ze moeten soms hun snelheid aanpassen, een beetje uitkijken, omdat er… iets aan de hand is. Er is een klein obstakel. Misschien een groepje schoolkinderen dat met de snelheid van een kameleon een zebra-oversteekplaats oversteekt. Of een oudere dame die haar boodschappentrolley voortduwt alsof het een diamant is die ze beschermt tegen de boze buitenwereld. En de automobilist? Die wordt dan geacht zijn of haar snelheid te reduceren tot… nou ja, tot een punt waarop er geen paniek uitbreekt.

ich🪑 ️iel : r/ich_iel

De Kunst van het Tolereren

Dit is waar de magie gebeurt. In die momenten, wanneer de situatie niet perfect is, wanneer het resultaat niet spectaculair is, maar het wel moet gebeuren. Het is de Nederlandse kunst van het tolereren. Het is de acceptatie dat niet alles altijd optimaal kan zijn.

Denk aan de bouwputten. Die zie je overal. Overal is wel iets aan de hand. En ja, soms loopt het niet zo gesmeerd. Soms duurt het langer dan gepland. Soms is er een beetje chaos. Maar weet je? Het project gaat verder. Er wordt gebouwd. Er wordt gerepareerd. Het resultaat is misschien niet altijd direct oogverblindend, maar het is toegestaan. Er zijn protocollen, er zijn procedures, en uiteindelijk, hoe iel het er soms ook uitziet, het resultaat is oke.

ich🐔iel : r/ich_iel

En dan heb je nog de taal zelf. Onze prachtige Nederlandse taal, die soms best… creatief kan zijn. Ik bedoel, wie heeft bedacht dat "fietsenrek" een ding is? Het is letterlijk een rek waar fietsen in passen. Briljant, toch? Maar het is ook een beetje… simpel. Maar het werkt! En dat is het hele punt. Zo'n iel resultaat is toegestaan, zolang het functioneel is.

Verrassende Feiten over "Ielheid"

Wist je dat de gemiddelde Nederlander per jaar maar liefst 12 uur besteedt aan het wachten voor een rood stoplicht? Dat is dus… 12 uur per jaar waarin je bewegingsresultaat minimaal is. Maar ja, het is toegestaan. We wachten braaf. En als iedereen zou doorrijden, dan zou het pas echt een iel resultaat worden, namelijk: een verkeerschaos van epische proporties.

ich_iel : r/ich_iel

En dan die keer dat ik in Frankrijk was. Ik bestelde een "pain au chocolat". Klinkt heerlijk, toch? Maar wat ik kreeg was een broodje met een heel klein beetje chocolade, bijna onzichtbaar. Ik dacht: "Is dit het? Dit is het?" En toen realiseerde ik me: in Frankrijk is een "pain au chocolat" blijkbaar een kunstwerk van subtiliteit. Voor mij, als Nederlander gewend aan wat meer… substantie, voelde het als een iel resultaat. Maar het was blijkbaar de toegestane hoeveelheid chocolade.

Kortom, lieve lezers, "Zo'n Iel Resultaat Is Toegestaan Daar" is niet zomaar een willekeurige uitspraak. Het is een filosofie. Het is een manier van leven. Het is de acceptatie dat het leven niet altijd een Hollywood-film is met spectaculaire ontknopingen. Soms is het gewoon een rustige dinsdag, een wat warrige fietsrit, een langzaam rijdende auto, of een broodje met een vleugje chocolade.

En weet je? Dat is helemaal oké. Sterker nog, het is fijn. Want als alles altijd perfect en spectaculair zou zijn, zouden we dan nog wel de kleine dingen waarderen? Zouden we nog blij zijn met een geslaagde soufflé, een fietstocht zonder valpartij, of een stoplicht dat eindelijk groen wordt? Waarschijnlijk niet. Dus proost op de ielheid, proost op de tolerantie, en proost op al die keren dat een resultaat gewoon… toegestaan is. Want soms, heel soms, is dat precies wat we nodig hebben.